Mehmet Ali Güller

Bu satırları yazdığımızda sandıklar henüz kapanmamıştı. O nedenle seçim sonuçlarına dayanan bir yorum yapmayacağız, ama sandık sonuçlarına bağlı olmayan kimi sonuçlara önemle dikkat çekeceğiz:

ARTIK AKP İKTİDARI YOK

Sandıktan ne çıkarca çıksın, yüzdeler ne olursa olsun, artık bir AKP iktidarından söz etmek mümkün olmayacaktır.

Elbette bunu “ABD AKP’den desteğini çekti” anlamında söylemiyorum. O konuda başından beri savunduğum hep şu oldu: “ABD Erdoğan’ı çizmedi, 30 Mart’a göre karar verecek; oylar önemli oranda düşmezse Washington yola Erdoğan ile devam edecek.”

Ancak…

“AKP iktidarından söz edilmeyecek” derken ABD’ye değil, Türkiye’ye bakarak bir değerlendirme yapıyoruz. Orada da gördüğümüz tablo şu:

1) Haziran Halk Hareketi ile birlikte AKP iktidarı çözüldü. Erdoğan 9 aydır fiilen iktidar değil. Bu iktidar boşluğunu hayatımızın her alanında somut görüyoruz.

2) Erdoğan’ın konutundan Davutoğlu’nun bakanlık makamına kadar her yer böcek dolu, her yer dinleniyor… Bu tablo iradesizliğe işaret etmektedir.

3) Devlet kurumları eşgüdümü kaybetti, ayrıca kurumsal erozyon yaşanıyor. Yargı ve emniyet başta olmak üzere pek çok kurum yapısal olarak darmadağın.

4) Başbakan’ın yasakladığı twittere Cumhurbaşkanı’nın gizli yollarla girmesi, devlet ciddiyetinin ortadan kalktığına işaret etmektedir.

HALK İRADE KULLANIYOR

Haziran Halk Hareketi’nden bu yana Türkiye’de önemli bir değişiklik yaşandı: Halkın etkili bir bölümü, özellikle gençler irade kullanıyor!

Halk iradesini “yasakları” çiğneyerek, AKP’nin gerçeği gizleme çabalarına engel olarak, korkmayarak, cesaretle gerçeği haykırarak kullanıyor.

Örneğin, AKP yolsuzluk içeren ses kayıtlarını yasakladığında gençler o kaydı cep telefonlarına yüklüyor ve cesaretle toplu taşıma araçlarında kitleye dinletiyor.

Örneğin, AKP twitteri yasaklayarak kimi gerçekleri örtmeye çalıştığında, gençler o yasağı açıktan çiğniyor ve korkusuzca gerçeği paylaşıyor.

SANDIK HER ŞEY DEĞİL!

Kuşkusuz bu irade sandığa tam olarak hemen yansımaz, ancak bir eğilimi mutlaka işaret eder.

Kaldı ki sandık da her şey değildir.

Nitekim Türk milleti sandığın her şey olmadığını, tek belirleyen olmadığını geride kalan bir yılda fazlasıyla gösterdi.

O nedenle AKP artık sandık fetişizmi yapıyor. Erdoğan o nedenle sandıkta aklanmayı, yolsuzlukları o nedenle sandıkta beraat ettirmeyi arzuluyor.

Ancak bu demokrasiye de aykırıdır, halkın devrim ihtiyacına da…

DEVRİM ZORUNLULUĞU

Geldiğimiz noktada önemli olan asıl gerçek artık şudur: Halkın değişim ve yenilik isteği, devrim ihtiyacı!

Artık o ihtiyaca göre hayat şekillenmekte ve o ihtiyaca göre siyaset kendisine yatak aramaktadır. Çünkü Kemalist Devrim’i tamamlama zorunluluğu, Türkiye’nin varlık yokluk sorunudur!

Mehmet Ali Güller
Aydınlık Gazetesi
31 Mart 2014

Ukrayna’da neler olduğunu anlamak için önce geriye gitmeliyiz ve eski ABD Başkanı Bush’un şu sözünü anımsamalıyız: “Son 18 ay içerisinde Gül, Turuncu, Mor, Lale ve Sedir devrimlerine tanıklık ettik ve bunlar sadece birer başlangıçtır. Bu devrimlerde STK’ların ve ABD hükûmetinin önemli rolleri bulunmaktadır. Yeni dönem savaşları milletleri değil rejimleri hedef alacaktır.”

Evet, ABD Bush döneminde, 2002’de Türkiye’de, 2003’te Gürcistan’da, 2004’te Ukrayna’da ve 2005’te Kırgızistan’da darbe yapmıştı. ABD ayrıca 2001’de Afganistan’a ve 2003’te de Irak’a saldırmıştı.

Ancak Irak direnişiyle başlayan Doğu’nun Batı’ya yanıt süreci 2008’de Gürcistan’da, 2010’da Ukrayna ve Kırgızistan’da renkli devrimlere son vermişti. ABD ayrıca 2010’da Irak’tan çekilmiş, Afganistan’daki kuvvetlerini de azaltma kararı almıştı.

RUSYA’NIN HIZLI VE SERT TEPKİSİ

Şimdi ABD geri çekilirken ve Suriye üzerinden Ortadoğu’dan atılırken, Ukrayna’yı yeni bir hamle üssü olarak kullanmaya çalışmaktadır. Geri çekilirken oluşan boşluğu Rusya’nın hızla doldurmasına karşı bir tıkaç arayışındadır. Suriye’de bükülen bileğinin masaya çarpmasından önce Rusya’nın zayıf gördüğü karnına yumruk atmaktadır.

Bu nedenle güdümündeki kuvvetleri kışkırtmış ve Yanukoviç’in de “önlem almak yerine sorunu tavizle geçiştirme ve zamana yayma stratejisi” benimsemesinden yararlanarak Ukrayna’da darbe yapmıştır.

Ancak esas olay sonrasında başlamıştır. Rusya Kırım’dan ABD’ye silah göstermiştir!

Ve bu hamleden sonra tablo artık şu şekilde okunmaktadır: ABD Ukrayna’da yangın çıkarmış, Rusya da Kırım’dan itfaiye yollamıştır.

Batı’nın Kırım’da yaşadığı şaşkınlık, Rusya’nın gösterdiği tepki hızı nedeniyledir. Batı, tıpkı 2004’teki gibi Rusya’nın bekleyeceğini, sorunu zamana yayacağını düşünmüştür. Ama Moskova bu kez, Rus kökenlilerin varlığı üzerinden Kırım’dan askeri çıkartma yapmıştır!

ABD’NİN SİYASİ EROZYON TABLOSU

ABD’nin savunmada yaptığı bu taktik hamlenin nedenleri ortadadır:

1) Pentagon geçen yılın 700 milyar dolarlık bütçesini bu yıl 490 milyar dolara düşürerek Kongre’ye sunabildi! ABD asker sayısını 1940 yılı seviyesine düşürdü: 440 bin.

2) Kırgızistan’daki ABD üssü geçen ay boşaltılmaya başlandı.

3) Obama Pentagon’a, Afganistan’dan tamamen çekilmeyi başlatma talimatı verdi.

4) CIA ve Pentagon raporları Suriye’de Beşar Esad’ın stratejik üstünlük kurduğunu ve taarruza geçtiğini raporluyor.

5) Çin ve Rusya Doğu Akdeniz’de ortak tatbikat yaparak, İran ise savaş gemisi yüzdürerek ABD’ye meydan okumaktadır. (Çin ve Rusya önümüzdeki aylarda da Güney Çin Denizinde ortak tatbikat yapma kararı aldı.)

6) İran ile Irak önce petrol üretiminde işbirliği anlaşması yaparak, ardından silah satış sözleşmeleri imzalayarak 35 yıllık bir sürece son noktayı koymuş oldu.

7) Çin Dışişleri Bakanı geçen hafta Irak’ın enerji altyapısına yatırım için Bağdat’taydı. Pekin-Bağdat işbirliği Ortadoğu’da yeni bir başlangıç olacak.

8) Mısır ile Rusya başta silah olmak üzere bir dizi stratejik anlaşmalar imzaladı. Mısır, 3 yılda ABD’nin cephesinden Rusya’nın içinde yer aldığı Doğu cephesine geçmiş oldu.

ABD’NİN YÜZDE 10 KARTI: DAVUTOĞLU

Dikkat ederseniz, kabaca resmettiğimiz tabloda bir tek AKP’nin varlığı sırıtıyor. ABD, 2001’den itibaren BOP coğrafyasına yaptığı saldırılardan bir tek Türkiye’de hâlâ iktidarını tutabiliyor.

Kuşkusuz onun da aslında 2013’te, Haziran Halk Hareketi ile yıkıldığını, ama bıraktığı boşluk doldurulamadığı için hâlâ varlığını koruduğunu söyleyebiliriz.

Diğer yandan AKP’nin stratejik kullanım önemi, ABD’nin diğer tüm ülkelerdeki araçlarından daha çok Erdoğan’a yatırım yapmasına neden olmuştur.

ABD “AKP ya da türevi” bir iktidara Ermenistan-Azerbaycan geriliminde, İran’da, Irak’ın kuzeyinde, Suriye’de, Kürt Koridoru projesinde, Kıbrıs’ta, Afganistan’da, Sincian-Uygur özerk bölgesinde ve şimdi de Ukrayna’da ihtiyaç duymaktadır.

ABD’nin Kırım’daki yüzde 10 Tatar varlığını Rusya’ya karşı bir koz olarak kullanma ihtiyacı gündemdedir ve Ahmet Davutoğlu mesaiye başlamıştır.

Peki, Suriye’de ABD’ye ilaç olamayan Davutoğlu, Ukrayna’da merhem olabilir mi?

Mehmet Ali Güller
Aydınlık Gazetesi
3 Mart 2014

Urla’da bölücülüğe tepki gösteren halk, HDP’nin seçim bürosu açmasına izin vermedi. Israr eden HDP, halkla karşı karşıya gelmek pahasına zorladı, 300 araçlık konvoyla ilçeye girmeye çalıştı, olmayınca dönüşte yolunun üzerindeki İşçi Partisi Güzelbahçe binasına saldırdı. Yetinmedi askeri konvoya da saldırdı.

Ulusalcılığın kalesi gibi değerlendirilen İzmir-Urla’da meydana gelmesi, olayı, sıradan bir seçim konusu olmanın ötesine geçirmektedir.

Bugün bu konuyu aydınlatmaya çalışacağız:

URLA’DA GERÇEKTE NE YAŞANDI?

1) Urla’da halkın HDP seçim bürosu istememesi, ilk bakışta, anti-demokratik görünmektedir. Ancak PKK’nin şu günlerde sık sık özerklik ilan edeceğini açıklaması, Öcalan’ın “olmazsa 500 bin kişi ölür” şeklinde açık tehditlerde bulunması, halkı PKK’nin türevi olan yasal partilere karşı tahammülsüzleştiriyor.

Bu gerçek görülmeden ve anlaşılmadan olaya getirilecek çözümleme, eksik olacaktır.

2) HDP’nin askeri konvoya saldırması özellikle önemlidir ve sorunun seçim bürosu tartışmasının ötesinde olduğuna işaret etmektedir.

3) Urla’daki olay, PKK’nin özerklik hedefi ve niyetiyle birlikte okunmalıdır.

PKK açık açık 30 Mart’tan sonra özerkliği inşa edeceğini ilan etmektedir. Diğer yandan iktidar boşluğundan yararlanarak bir kalkışma başlatabileceği konuşulmaktadır.

Bu niyetle birlikte okunduğunda Urla’dan verilen mesajlar şunlardır: İzmir Türklerin, Diyarbakır da Kürtlerin şehri… HDP İzmir’e sokulmuyorsa, Türk partileri de Diyarbakır’a sokulmaz…

Yani HDP üzerinden Urla’da hedeflenenler aslında şunlardır:

1) Türk’ü Diyarbakır’a, Kürt’ü de İzmir’e sokturmamak…

2) Türk-Kürt çatışmasını kaşımak…

3) Özerklik için kalkışmaya gerekçe yaratmak…

FİDAN İSTEDİ, ÖCALAN KURDURDU

Bu noktada HDP’nin neden ve kim tarafından kurdurulduğu, hedeflerinin ne olduğu önem kazanmaktadır.

HDP’nin mimarı MİT Müsteşarı Hakan Fidan’dır.

Haziran Halk Hareketi’nin en sıcak günlerinde, Erdoğan iktidarının sallandığı günlerde, 21 Temmuz 2013’te, Öcalan kendisini ziyarete gelen BDP heyetine, HDP’ye geçmelerini söyledi.

BDP’nin bir bölümü bu projeye itiraz etti. Hatta BDP Eş Genel Başkanı Selahattin Demirtaş, uzayan tartışmalar sonrasında, “Doğu’da BDP ile gireceğimiz kesin ama Batı’da BDP mi olur, HDP mi olur, henüz kararlaştırmadık” dedi. (ANF, 1 Ağustos 2013)

Ancak neticede Fidan-Öcalan talebi gerçekleşti.

HDP’nin üç önemli hedefi vardı:

1) HDP, Açılım’ın ve AKP’nin ihtiyacıydı, Erdoğan’ın Gezi’yi bölme ve etkisizleştirme projesiydi.

2) MİT bu projeyle, Haziran Halk Hareketi’ne katılan büyük kitleyi ana yatağından uzak tutmak istedi, kitlenin önüne “alın size sol” diyerek sahte bir havuz koydu.

3) HDP’nin hedeflerinden biri de CHP’ydi. Üstelik iki yönlüydü…

Hem CHP’yi önüne yerel seçim ittifakı havuçları koyarak Açılım’a teslim almak için…

Hem de yerel seçimlerde CHP’nin oylarını tırtıklayarak AKP’nin önünü açmak için…

EN ÖNEMLİ GÖREV: BİRLİĞİ SAVUNMAK

MİT’in rolü ve HDP’nin varlık gerekçesi anlaşılmadan, PKK’nin önüne koyulan özerklik hamlesi görülmeden, hem Urla’daki olay anlaşılmaz, hem de benzeri kışkırtmaların önüne geçilmez.

Türk-Kürt karşıtlığı yaratmak ve ayrılıkçılığı güçlendirmek isteyenlere karşı birliği savunmak, kardeşliğe sahip çıkmak, bugün dünden daha önemlidir!

Mehmet Ali Güller
Aydınlık Gazetesi
2 Mart 2014

Türkiye’de bir iktidar boşluğu var ama o boşluğu dolduracak bir kuvvet henüz olmadığı için, Erdoğan ayakta durmaya devam ediyor.

Ana muhalefet ya da TBMM’deki diğer muhalefet partileri o boşluğu dolduramıyor. Çünkü çemberin içindeler ve sisteme dâhiller.

Oysa bugün çelişme, emperyalizm ile millet arasındadır ve sistem içinden bir çözüm çıkamamaktadır. Belki çeşitli ara rejimler mümkün olacaktır ama o da bir süreliğine…

Erdoğan’ın sallanması ama düşmemesi, değişimin uzatmalı ve sancılı yaşanması bundandır.

SİSTEM ÇÖZÜM ÜRETEMİYOR

Sistemin sorunu büyüktür:

1) Erdoğan ile yola devam edilememektedir. Tıkanmıştır. BOP, Açılım, Suriye görevleri başarılamamıştır.

2) Ancak sistem, Erdoğan’a alternatif üretememektedir.

a) İçeriden: Erdoğan’sız bir AKP mümkün gözükmemektedir. Erdoğan’sız AKP, Özal’sız ANAP gibi sönecektir.

b) İçeriden: Sistem, Abdullah Gül’ün AKP’nin başına geçirilmesinin, partiyi ikiye hatta üçe böleceğinden endişe etmektedir. Bu parçalardan biriyle CHP’nin koalisyon kurması, gerçek bir çözüm olamayacaktır.

c) Dışarıdan: CHP’nin ya da MHP’nin birinci parti olması, ya da birlikte hükümet oluşturacak sayıda sandalye kazanması şu anda mümkün görünmüyor.

3) AKP’nin alternatifi, panzehri, karşıtı Cemaat değildir. Tersine AKP zayıfladıkça, Cemaat da zayıflamaktadır. AKP güç kaybettikçe, Cemaat de devletin sinir merkezlerinden dökülmektedir. Bu sarmal, sistemin aynı zamanda en zayıf yanıdır.

4) ABD açısından soru şudur:  ABD’nin bölgedeki ihtiyaçları açısından, Erdoğan’ın yapamadığını kim yapacak?

KAOS TEORİSİ

İşte burada devreye kaos teorisi girmektedir:

Başbakanın düştüğü, ara hükümetlerin iktidar olamadığı, sistemin baskı rejimine dönüştüğü, hatta Amerikancı bir darbenin yapıldığı, belki öncesinde belki sonrasında durumdan yararlanmak isteyen PKK’nin ayrılık kalkışması yaptığı bir kaos…

Mümkün mü? Çok zor…

Belki bir kısmı, o da geçici olarak gerçekleşir…

Bu noktada şu soruları sormalıyız: Kaos teorisinin başarısı, çıkaran kuvvetin muktedir olup olmamasıyla ilgilidir. Zayıflamış bir ABD, yararlanamayacağı bir kaosu çıkarır mı? Hatta ABD’nin kaos çıkarabilecek bir gücü var mı?

Elimizde henüz yeterli olgu yok…

Ama Suriye, Irak, Mısır örnekleri öğretici…

SİSTEM DIŞI ÇÖZÜM

Türkiye açısından “kaos çıkar mı, çıkmaz mı” sorusundan daha önemlisi ve kaosu engelleyecek gerçek şudur:

Başta da belirttiğimiz gibi; çelişme emperyalizm ile millet arasındadır ve sistem içinden bir çözüm yoktur.

Ya o zaman?

Önemle vurguluyorum: İşçi Partisi 30 Mart seçimlerinden bir kuvvet olarak çıktığı anda, yani seçmen bakımından “tercih edilebilir” bir büyüklüğü yakaladığı anda, 31 Mart’ta TBMM’ye girer!

İki hatta üç partiden kopabilecek yurtsever milletvekilleri ile İşçi Partisi önce grup kurar, örgütlü halk hareketini yükseltir ve sonra da kaosu engelleyecek bir sistem dışı çözüm yaratır!

Mehmet Ali Güller
Aydınlık Gazetesi
1 Mart 2014

Bin yıldır süremeyen 28 Şubat’ın yıldönümü bugün…

28 Şubat, Mart 1995’te Türk Ordusu’nun ABD’nin hâkimiyet alanı olan Kuzey Irak’a girmesiyle başladı ve 2001’de ABD’nin turuncu darbesiyle sona erdi.

O turuncu darbe kabaca 5 adımda yapıldı:

1) Ecevit hükümetini düşürmek için ekonomik kriz çıkartıldı.

2) Ergenekon şemaları ile Türk Ordusu’na tertip başlatıldı.

3) AKP kuruldu ve Amerikancı basın üzerinden parlatıldı.

4) Türkiye, Devlet Bahçeli üzerinden erken seçime götürüldü.

5) 3 Kasım 2002’de sandıktan BOP Eşbaşkanlığı çıkartıldı.

Peki, ABD’nin Gürcistan, Ukrayna ve Kırgızistan’dan önceki bu ilk turuncu darbesinin sonuçları ne oldu?

Gelin bugün 28 Şubat’a darbenin bilançosunu çıkarmaya çalışalım:

28 ŞUBAT’A DARBE, PKK’Yİ BÜYÜTTÜ

1) Türkiye 28 Şubat sürecinde Öcalan üzerinden PKK’yi önemli oranda bastırmıştı. PKK güçlerini Türkiye dışına çekmiş ve 1999-2004 yılları arasında terör neredeyse sıfırlanmıştı.

Ancak turuncu darbeyle durum değişti. ABD’nin Irak’a saldırısıyla PKK bölgede güçlendi, yeni silahlara kavuştu. Diğer yandan ABD’nin AKP üzerinden 2005’te Diyarbakır Açılımı, 2009 yılında Kürt Açılımı ve 2013’te Öcalan Açılımı yapmasıyla PKK adım adım bölgede otorite olmaya başladı.

28 Şubat’ta Öcalan üzerinden PKK sıfırlanırken, bugün Öcalan İmralı’dan PKK’ye sadece Türkiye için değil, Suriye için de talimatlar verebilmektedir. Dahası özerklik ve Öcalan’ın özgürlüğü artık konuşulmaktadır.

28 ŞUBAT’A DARBEYLE KOMŞULARA DÜŞMANLIK

2) Türkiye 28 Şubat süreciyle Atatürk’ün “bölge merkezli dış politikasına” dönüş yaptı. Bu durum Ankara’nın komşu başkentlerle ilişkisini hızla geliştirdi.

Turuncu darbeyle AKP’ye verilen BOP Eşbaşkanlığı ve “küresel düzene alt bölgesel düzenler kurma” görevi Türkiye’yi tüm komşularıyla karşı karşıya getirdi.

Ankara bugün Suriye’de rejimi devirmeye çalışıyor, Irak’ta Maliki’ye darbe yapmaya teşebbüs ediyor, Erbil’i Bağdat’tan koparmaya çalışıyor, İran’ı ABD’nin talebi doğrultusunda dengelemeye çalışıyor, Mısır’la diplomatik bağını koparıyor, Ermeni Açılımı nedeniyle Azerbaycan’ı küstürüyor, KKTC’yi ABD ve AB’nin projelerine kurban etmeye çalışıyor.

28 ŞUBAT’A DARBE CEMAATLERİ DEVLET YAPTI

3) Turuncu darbe, içeride ise adım adım Cumhuriyetin yıkılmasına yol açtı. Türkiye 28 Şubat’ta irtica ile mücadele ederken, turuncu darbe sonrasında irtica devlet oldu. Laiklik karşıtı odak olduğu Anayasa Mahkemesi kararı ile de saptanan AKP, tarikatları ve cemaatleri devlet yaptı.

Özellikle Fethullah Gülen cemaati Emniyet’in ve Yargı’nın sinir merkezlerini ele geçirdi, hatta TSK’ye bile bir ölçüde sızabildi.

Cemaatlerin devletleşmesiyle süslümanlık hortladı, mücahitler müteahhit oldu, rüşvetler zekat oldu, komisyonlar yasallaştı… Hırsızlık arttı, rantçılık ve devlet arazisini yasa çıkararak peşkeş çekmek sıradan bir iktidar faaliyeti haline geldi!

28 ŞUBAT’A DARBEYLE, EKONOMİ YABANCILAŞTIRILDI

4) 28 Şubat’a turuncu darbe ile Türk ekonomisinin son kaleleri de ele geçirildi. 12 Eylül ile serbest piyasaya eklemlenen ve KİT’leri özelleştirilen Türk ekonomisinin, direniş nedeniyle satılamayan stratejik kurumları turuncu darbeyle yabancılara satıldı. 2001 ekonomik krizi ile bankacılık sistemi çökertildi, batırılan bankalar yabancılara devredildi. Sonrasında Telekom gibi, Tüpraş gibi en stratejik kurumlar elden çıkarıldı.

Turuncu darbe ile milyarder sayısı arttı. TÜSİAD zenginleri daha da zengin olurken, AKP’nin yarattığı imkânlar ile yeni zenginler türedi. Ancak fakirlik arttı.

En üstteki yüzde 20’lik dilim ile en alttaki yüzde 20’lik dilim arasındaki makas açıldı. Ama daha vahimi, en üstteki yüzde 20’lik dilimin tepesinin, yani yüzde 1’in yüzde 19’dan hızla kopması oldu!

5) Tüm bu sürece direnecek milli kuvvetler ise daha turuncu darbe sırasında hazırlığı yapıldığı ortaya çıkan tertiplerle, Ergenekon ve Balyoz davalarıyla tasfiye edildi, etkisizleştirdi.

Mehmet Ali Güller
Aydınlık Gazetesi
28 Şubat 2014

PKK’nin 30 Mart sonrasında özerkliği “inşa” edeceğini açıklaması önemli…

Kuşkusuz gerçekleşemeyecek bir tehdit ama ilandan inşa aşamasına geçmiş olmalarını ciddiye almalıyız. Bu sürece nasıl gelindiğini anlamak da bugünden sonra yapılacaklar için çok yararlı olacak.

Gelin bugün o önemli dönemeçleri ve hamleleri anımsayalım önce:

AKP’NİN ÖZERKLİK HAMLELERİ

AKP, “BM İkiz Sözleşmeleri” diye bilinen “Ekonomik, Sosyal ve Kültürel Haklar Sözleşmesi” ile “Medeni ve Siyasi Haklar Sözleşmesini” 4 Haziran 2003’te TBMM’de onayladı.

AKP, özerkliğin bir aşaması olarak değerlendirilen Kamu Yönetimi Temel Kanunu’nu 15 Temmuz 2004’te TBMM’den geçirdi. Dönemin Cumhurbaşkanı Ahmet Necdet Sezer, “Türkiye’ye suikast” gibi gördüğü yasayı veto etti.  Erdoğan, Gül’ün cumhurbaşkanlığı sırasında bu yasayı onaylattı.

AKP hükümeti, Türkiye’yi 12 eyalete bölen Kalkınma Ajansları Yasası’nı 25 Ocak 2006’da TBMM’den geçirdi ama yine Sezer’e takıldı.

BDP Eş Başkanı Selahattin Demirtaş “biz 20-25 bölgeden oluşmuş özerk yönetim bölgeleri istiyoruz” dedikten sonra AKP Kalkınma Ajanslarını yeniden gündemine aldı ve 25 eyalete bölünmüş haliyle Gül’e onaylattı.

PKK’NİN ÖZERKLİK HAMLELERİ

Demokratik Toplum Kongresi, 24 Ekim 2007 tarihinde “demokratik özerklik projesini” kabul etti.

Demokratik Toplum Partisi DTP de, Kasım 2007’deki 2. Olağan Kongresi’nde, projeyi, “siyasi tutum belgesi” olarak tüzüğüne soktu. O süreçte DTP milletvekilleri, projeyi Türkçe, Kürtçe ve İngilizce kitapçık şeklinden bastırıp, TBMM’de dağıttı.

Sonra DTP kapatıldı, yerine BDP ve DTK kuruldu…

DTK, yani Demokratik Toplum Kongresi 14 Temmuz 2011’de “demokratik özerklik” ilan etti. Bir hafta sonra AKP’li Tarım Bakanı Mehdi Eker “Demokratik özerkliği Meclis’te tartışabiliriz” diyerek projeye meşruiyet sağlamaya çalıştı.

Geride kalan 2,5 yıl içinde konu hem Meclis’te tartışıldı, hem de iktidar ile ana muhalefet partisinin belgelerine girdi.

Nasıl mı? Geleceğiz…

Ama önce Öcalan’ın hem AKP’ye hem de BDP’ye yaptığı şu uyarıyı anımsamalıyız.

23 Şubat 2013 tarihli İmralı Tutanağından öğreniyoruz ki Öcalan kendisini ziyaret eden BDP heyetine şöyle diyor: “Kürtler kendi kendilerini yönetecektir. Şu anda yasa dayatırsak büyük alerji yaratır. İleride olabilir.”

Ancak daha önemlisi Öcalan “AB Yerel Yönetim Özerklik Şartı’na şerh kaldırılırsa meselenin önemli ölçüde çözüleceğini” vurguluyor!

CHP’NİN ÖZERKLİK HAMLELERİ

Burada duralım ve bu kez de Şubat 2011’e gidelim…

7 ay önce CHP’nin Genel Başkanı olan Kemal Kılıçdaroğlu Van’da bir arama konferansı yapıyor… Kılıçdaroğlu partisinin Kürt sorunundaki çizgisini “üçüncü yol” diye açıklıyor.

Bir hafta sonra Meclis Grup Toplantısı konuşmasında Van’da Avrupa Yerel Yönetim Özerklik Şartı’nı gündeme getirdiğini belirterek, gerekli idari reformların yapılması gerektiğini söylüyor!

Sonrasında Avrupa Yerel Yönetim Özerklik Şartı’na Türkiye’nin koyduğu şerhin kaldırılması defalarca CHP’nin gündemine giriyor.

YURTSEVERLERİN BİRLİK HAMLESİ

İşte Türkiye 30 Mart seçimlerine bu tablo içinde giriyor.

AKP artık “yerel yönetimlerin” ülke sınırları dışında da işbirliği yapabilmesine olanak tanıyacağını seçim beyannamesine yazıyor!

Türkiye, dışarıdan BM İkiz Sözleşmeleri ve Avrupa Yerel Yönetim Özerklik Şartı ile içeriden yerel yönetimler, kalkınma ajansları, eyalet yasaları ve özerklik ilanları ile federasyona zorlanıyor!

AKP, PKK ve CHP’nin özerkliğe yaptıkları maskeli tanımlar aldatmasın. Özerklik federasyondur!

Bu gerçek nedeniyle de hamle sırası bizdedir!

Mehmet Ali Güller
Aydınlık Gazetesi
27 Şubat 2014

7 bin kişinin dinlenmesiyle ilgili haberler, aslında operasyon içinde operasyondur. Bugün bu iç içe geçmiş operasyonlar ile hem AKP’nin hem de Cemaat’in neleri hedeflediğini aydınlatmaya çalışacağız:

1) CEMAATİN İRAN’A OPERASYONU

AKP’nin yayın organlarının eş zamanlı manşetine göre Cemaat 7 bin kişiyi dinlemişti. Bunlardan 3 bin 64’ünün isimlerini de listelediler.

Oysa gerçekte “Kudüs-Selam örgütü” adı altında 7 bin kişi dinlenmemişti. O davanın savcısının açıklamasına göre 40, bizim bilgilerimize göre yaklaşık 60 kişi bu örgüt kapsamında dinlenmişti.

Dinlenenlerin kimliklerine bakıldığında, Cemaatin “Kudüs-Selam örgütü” operasyonu ile aslında baş düşman kabul ettiği İran’a karşı bir operasyon yürüttüğü anlaşılmaktadır.

Ancak Ak-Medya daha doğrusu hükümet, 26 dosyayı da bu dosyaya dâhil ederek 7 bin kişinin dinlendiğini açıkladı.

2) AKP VE CEMAAT 26 DOSYADA TÜRKİYE’Yİ DİNLİYOR

Öncelikle belirtelim: 26 dosyanın bazıları Cemaatin, bazıları AKP’nin, bazıları da AKP ile Cemaat ortaklığının dosyalarıdır.

AKP hepsini Cemaate yıkarak hem suçtan arınmaya hem de Cemaatin kendisi de dâhil hemen her kesimi dinlediği algısı yaratmaya çalışıyor, “Cemaat hepimizin ortak düşmanı” demeye getiriyor.

3) CEMAAT OPERASYONUNA HAZIRLIK

AKP Hükümeti, Yeni Şafak ve Star üzerinden yaptığı yayınla kamuoyunu Cemaate yapacağı büyük operasyona hazırlamaya çalışıyor.

Cemaatin dinlediklerini de, kendisinin dinlediklerini de, hatta birlikte dinlediklerini de aynı torbaya koyarak ve failin Cemaat olduğunu açıklayarak cephesini genişletmeye ve Cemaati yalnızlaştırmaya çalışıyor.

Nitekim AKP’nin konuyu MGK’ye de getireceği ve “paralel tehdit” adı altında Cemaati tehdit kapsamına alacağı konuşuluyor.

4) OBAMA’DAN DESTEK ALMAK

Erdoğan bu yayının yapıldığı sabah kahvaltı yaptığı milletvekillerine Obama’yla görüşmesini aktarıyor. Buna göre Erdoğan Obama’ya “içişlerimize karışan kişi sizin ülkenizde” diyerek Fethullah Gülen’i işaret ediyor. Erdoğan’ın açıklamasına göre Obama “mesaj alındı” diyor.

Kuşkusuz bu mesaj Obama’ya “ona değil bana destek ver” çağrısı demektir aslında. Ülkemiz için önemli olan ise Obama’nın bu kozla hangi çıkarları elde edebileceği ihtimalidir!

5) MİT DÜZENLEMESİNE ZEMİN YARATMAK

AKP “7 bin kişi dinlendi” operasyonu ile aynı zamanda MİT düzenlemesine dayanak aramaktadır.

Erdoğan kahvaltı yaptığı milletvekillerine “bu olay MİT’le ilgili düzenlemenin ne kadar önemli olduğunu ortaya çıkardı” demiştir.

6) YOLSUZLUK KASETLERİNE GÖLGE DÜŞÜRÜLÜYOR

AKP “7 bin kişi dinlendi” operasyonu ile Cemaatin kendisiyle ilgili hemen her gün yayımladığı yolsuzluk kasetlerini itibarsızlaştırmak istemektedir.

Zira hem kendilerini bilmektedirler, hem de Cemaatin bunları 30 Mart’a kadar düzenli servis edeceğini öğrenmişlerdir.

SONUÇ: AKP İLE CEMAAT GÜVENLİK SORUNUDUR

Türkiye’yi bu dinlemelere, bu kasetlere öncelikle AKP mahkûm etmiştir. Cemaatin bu “yeteneğini” iktidar olmak için, muhalifleri tasfiye etmek için, TSK’ye diz çöktürmek için, rakiplerini sindirmek için kullanan AKP, en sonunda aynı ahlaksız yönteme kendisi maruz kalmıştır. O andan itibaren de “ahlakı” hatırlamıştır ve dün dinlediklerinden bugün medet ummaktadır.

Türkiye AKP ve Cemaatin bu ahlaksız siyaset anlayışına kuşkusuz mahkûm değildir. Her ikisinden de kurtulmanın koşulları oluşmuştur.

Ahlakız siyaset anlayışları ülkemiz açısından artık bir numaralı güvenlik sorunu haline gelmiştir!

Mehmet Ali Güller
Aydınlık Gazetesi
26 Şubat 2014

AK Medya’nın iki gazetesi Yeni Şafak ve Star, dün cemaatin kimleri dinlediğini yayımladı. Liste 7 bin kişi…

Habere göre paralel savcılar yan yana gelmesi mümkün olmayan isimleri yine aynı çuvala koymuşlar ve “Selam Terör Örgütü” üyesi oldukları gerekçesiyle dinlemişler!

Listede biz de varız ama olmayanlar üzülmesin, onları da karşı taraf  “Kontraselam Terör Örgütü”  üyesi oldukları gerekçesiyle dinliyor!

Zira AKP’nin de kasetleri çıkıyor, Cemaatin de… Ve tarihlere bakılırsa daha önce ortak düşmanlarını dinleyen iki taraf üç yıldır da ek olarak birbirini dinliyor!

Açık ki bu bir güç mücadelesi olmaktan çıkmış ve ülkeyi zaafa uğratan bir güvenlik sorunu haline gelmiştir. Suriye sınırının kevgire dönmesi yetmezmiş gibi bir de bu dinlemeler yoluyla ülke her türlü casusluk faaliyetine yatak haline getirilmiştir.

ÜÇ PARALELLER: AKP, PKK, CEMAAT

Zaten “rejim koktuğu ve sistem çöktüğü” için her tarafından dökülmektedir. Örneğin hükümet-devlet Öcalan’ın fotoğraflarını çekip, yayımlaması için basına servis edebilmekte ama bu fotoğrafları sosyal medyada kullanan vatandaşa “örgüt propagandası” nedeniyle dava açılabilmektedir.

Devlet Öcalan’ın fotosunu basına servis ederken de, vatandaşa dava açarken de aslında PKK’ye çalışmaktadır!

Tüm bu saçmalıklar, yaptıkları işlerin sonuçları bakımından AKP, PKK ve cemaati, aynı Atlantik planının paralel kuvveti yapmaktadır.

Nitekim devletin kurumlarını ele geçiriş biçimleri, üstlendikleri roller en başından beri kirli bir paralel ittifak olduğunu resmetmektedir.

Anımsayalım mı?

DEVLET’TE PARALEL İTTİFAK

Başbakan Yardımcısı Bülent Arınç’ın “AKP varsa cemaat var” demesi, özlüydü ve meselenin esasıydı. Zira bugün yakınılan, Erdoğan ve kurmaylarının haşhaşi dediği, habis ur diye nitelediği cemaat, AKP ile orantısız büyümüş ve devlete sızmıştır!

AKP öncesi ABD’nin operasyonel araçlarından biri olan cemaat, AKP ile birlikte devletin ortağı olmuştur!

Nasıl mı?

TSK’YE SIZMADA PARALEL İTTİFAK

Bugün Erdoğan dâhil pek çok AKP’li, paralel yapı dedikleri cemaatin TSK’ye sızdığından yakınmaktadır. Dün orduyu düşman ilan eden AK Medya’da cemaatin TSK’ye sızmasından duyulan rahatsızlıklar dile getirilmektedir.

Peki, cemaat TSK’ye nasıl sızdı? Ya da şöyle soralım: TSK bugüne kadar kendisine sızılmasını hangi yollarla engelliyordu, asgariye indiriyordu? Yüksek Askeri Şura kararlarıyla!

İnternetten, geçmiş 12 yılda yapılan 24 YAŞ toplantısının kararlarını inceleyin. Acaba Erdoğan ilk kaçında “irticai faaliyetler nedeniyle ordudan atılan” subaylar için şerh koydu? Ve ne zamandan bu yana “irticai faaliyetler nedeniyle” TSK’den atılan hiç olmuyor?

Kumpas arayanlar önce buraya baksınlar!

EMNİYET’İ TERTİPTE KULLANMADA PARALEL İTTİFAK

AKP’li milletvekili Şamil Tayyar’ın “2004’ten sonra Emniyet’i cemaate verdik” demesi anlamlıdır; paralel ve kirli bir ittifaka işaret etmektedir.

Bugün görev yerlerini değiştirdikleri 10 bin polisi hem Ergenekon tertiplerinde hem de Haziran’da halka karşı kullanmışlardır.

Daha dava açılmadan ve davaya Ergenekon denmeden önce Ümraniye’de el bombalarını eliyle koymuş gibi bulan polislerin “Ergenekon olduktan sonra s.kerim hâkimi” demesi en önemli işbirliği kanıtıdır!

YARGI’YI YYÜRÜTMEYE BAĞLAMADA PARALEL İTTİFAK

Gelelim yargıya…

Cumhurbaşkanı Abdullah Gül uyduruk Ergenekon şemalarına bakıp “bulun bir savcı, delillendirin” dedi. AKP Ergenekon için Özel Görevli Mahkemeler kurdu. Başbakan Erdoğan “Ben bu davanın savcısıyım” dedi. Hükümet Savcı Zekeriya Öz’ün arkasında oldu. Erdoğan, Öz’ün altına zırhlı araç verdi, koruma ordusu kurdu.

AKP ve cemaat son olarak 12 Eylül referandumu ile HSYK’yi ortak bahçeleri haline getirdi.

GLADYO’NUN BİLEŞENLERİ

Neticede Atlantik’in güdümündeki üç paralel kuvvetten AKP ve Cemaat devlette, PKK de bölgede otorite oldu.

Paraleldiler, ABD’nin araçlarıydılar, NATO derin devleti olan Gladyo’nun Türkiye şubesiydiler ve Paralel Kuvvetler Komutanlığı şeklinde çalıştılar… Ortalığa saçılan pisliklere bakılırsa, şimdi de birlikte gidiciler!

Zira beraber iş tutanlardan biri suçu diğerine yıkarak kurtulamaz!

Mehmet Ali Güller
Aydınlık Gazetesi
25 Şubat 2014

Doğu ile Batı’nın, daha doğrusu Atlantikçiler ile dünyanın mücadelesi sürüyor…

Asya kuvvetleri emin adımlarla bölgesinden ABD’yi adım adım çıkarıyor…

ABD ise geri çekilirken çarpışıyor, kalkışmalara başvuruyor, zarar vermeye çalışıyor, yakıyor yıkıyor…

Ukrayna meselesi ancak bu tablo görülerek anlaşılabilir.

UKRAYNA’DA SURİYE ÇARPIŞMASI

ABD ve AB, aslında Rusya ve Çin’in Suriye’den yaptığı taarruza Ukrayna’dan yanıt vermeye çalışıyor. Suriye’de zayıflatmak istedikleri Rusya’yı, burnunun dibinden tehdit ediyorlar.

Suriye Ulusal Konseyi’nin Ukrayna’daki çetelere selam göndermesi ve “bize umut oldunuz” demesi bu bakımdan öğreticidir ve umarım Gezi’yle paralellik kuran kafalarda aydınlanma yaratır!

Tunus, Mısır ve Gezi’deki halk hareketi ile Suriye ve Ukrayna’daki emperyalist kışkırtma aynı şey değildir. Başlıca farklardan ikisi şudur:

1) Tunus, Mısır ve Gezi’de ayaklananlar halktır ve silahsızdır, o nedenle ölümler azdır. Oysa Suriye ve Ukrayna’da kalkışan çetelerdir ve silahlılardır, ölümler de haliyle çoktur.

2) Tunus, Mısır ve Gezi’de hedef emperyalizmle işbirliği yapan hükümetlerdir, ülkenin birliğini sağlamaktır. Suriye ve Ukrayna’da ise hedef Batı karşıtı iktidarı yıkmak ve ülkeyi emperyalizmin ihtiyacına göre ikiye, üçe bölmektir.

Şimdilik uzatmayalım, nasılsa bu konuyu hafta içinde daha da ayrıntılı işleyeceğiz…

DOĞU AKDENİZ’DE GÜÇ DEĞİŞİKLİĞİ

Diğer yandan ABD Kıbrıs’ta da bir hamle yaptı. Daha doğrusu Doğu Akdeniz’de bölgenin ve Asya’nın yaptığı önemli hamlelere bir yanıt arayışına girdi.

Gelin önce o hamlelerin başlıcalarını sıralayalım:

1) Rusya, ABD’ye ve onun vekâletini yürüten bölge ülkelerine karşı Suriye’de önce direndi; sonra da dünyada Çin’le, bölgede İran’la atak yapıp saldırganları Cenevre’de masaya oturttu.

Bu süreçte ABD Deniz Kuvvetleri Doğu Akdeniz’de güç erozyonuna uğradı, Rusya ise gücünü artırdı.

2) Mısır’da Mübarek’in devrilmesinden sonra Tahran-Kahire diplomatik ilişkileri yeniden kuruldu, İran savaş gemileri Süveyş’i kullanarak Doğu Akdeniz’e çıkabildi.

3) Mısır Rusya’ya yakınlaştı. Sisi’nin son Moskova ziyaretinde askeri anlaşmalar da dâhil pek çok stratejik anlaşma imzalandı.

4) İran ve Irak, ortak petrol üretimi işbirliği anlaşması yaptı. ABD’yi telaşa düşüren bu gelişme, dengeleri kökünden değiştirecek niteliktedir! Atlantik baskısından önce İran-Irak-Suriye arasında yapılan 5,600 km’lik boru hattı anlaşması şimdi daha da önem kazandı.

5) Çin ve Rusya Doğru Akdeniz’de tarihi önemde bir ortak tatbikat yaptı.

ABD’NİN KARTI: TÜRKİYE-İSRAİL-KIBRIS ÜÇGENİ

Bu gelişmeler karşısında ABD sahaya Kıbrıs kartını sürdü. Nasılsa iktidarı sallanan bir Erdoğan vardı ve Erdoğan durumunu sağlamlaştırmak için ABD’nin Kıbrıs hamlesini koşulsuz destekleyecekti!

ABD’nin hedefi şu: Rusya, Çin, İran, Irak ve Suriye’ye karşı Doğu Akdeniz’de Türkiye-İsrail-Kıbrıs üçgeni kurarak direnmek!

İsrail’le bir süredir bu konuda gizli görüşmelerin yapıldığını biliyoruz. Kıbrıs Rum Kesimi de Doğu Akdeniz’de buldukları petrol ve gaz rezervlerini boruyla Türkiye’ye ve oradan da Batı’ya taşıyabileceklerini dile getirdi.

Peki, ABD’nin bu hamlesi, daha doğrusu savunmadaki atağı işe yarayacak mı? Kıbrıs’taki gelişme Türkiye’yi ve Erdoğan’ın konumunu nasıl etkiler?

Bu sorulara yanıt arayacağız…

Mehmet Ali Güller
Aydınlık Gazetesi
24 Şubat 2014

Kimi MİT yetkililerinin açıklamalarından biliyoruz ki, MİT eskiden de suç işlerdi. Örneğin son olarak eski MİT’çi Mehmet Eymür “biz de ülke dışına illegal silah taşırdık” dedi (Artı 1 TV, 21 Şubat 2014).

İşte AKP’nin yeni MİT yasa teklifi, MİT’in bu illegal ilişkilerine yasal güvence kazandırma girişimidir.

Nitekim AKP’li vekillere yasanın neden ihtiyaç olduğunu anlatan müsteşar yardımcısı ve müşavirlerden oluşan MİT heyeti buna işaret ediyor: “Bu yetkiler ABD’dekinin 10’da biri bile değil. Pakistan’dan adamı (Usame Bin Ladin) aldılar. İmha ettiler. Okyanusa attılar. Bunu sadece ABD Başkanı’nın yazılı talimatına dayalı olarak yaptılar.” (radikal.com.tr, 22 Şubat 2014)

Eskiden MİT içinde CIA kliği olurdu… MİT heyetinin bu açıklamasından anlıyoruz ki, MİT şimdi “küçük CIA” olmak istiyor!

Peki, MİT neden “küçük CIA” olmak istiyor? MİT neden operasyonel görev yetkisi istiyor? MİT neden sınır ötesi görev yapabilmeyi istiyor? MİT’e neden Öcalan’ın resmi muhatabı rolü veriliyor? MİT Suriye’ye sevk ettiği TIR’ların içine neden yasal perde örtülmesini istiyor? Erdoğan neden MİT’e “patron” olmak istiyor?

PARİS CİNAYETİNİN ANLAMI

Gelin bu soruları bir kenara bırakalım ve MİT’in rolünün bulunduğu iddia edilen Paris cinayeti konusuna gidelim…

Israrla vurguluyoruz: Paris cinayeti birincisi ABD’nin AKP ve PKK ile ilişkisinin, ikincisi AKP ile PKK ilişkisinin, üçüncüsü MİT ile KCK ilişkisinin ve bunların sonucunda ortaya çıkan Açılımların, Oslo mutabakatlarının, özerklik anlaşmalarının en önemli düğüm noktalarından biridir.

Paris cinayeti ABD’nin Erdoğan’ı, Hakan Fidan’ı ve Öcalan’ı Ortadoğu’da nasıl kullandığını, Öcalan’dan alınan biat mektubuyla PKK’ye Suriye görevinin nasıl verildiğini, MİT’in Kürt Koridoru planındaki yani Suriye’deki rolünü, silah bırakma ve geri çekilme aldatmacası içinde PKK’nin nasıl güçlendirildiğini ve bölgede nasıl otorite yapıldığını açıklamaktadır…

MİT-İMRALI ORTAK OPERASYONU MU?

Bu nedenle şu üç olguya dikkatinizi çekmek istiyoruz:

1) Fransa, Paris cinayetini aydınlatmıyor. MİT, zanlı Ömer Güney’le ilişkisini ortaya koyan belgeleri yalanlayamıyor. Öcalan, cinayeti “paralel yapının Erdoğan’a darbe girişimiyle” açıklamaya çalışıyor. PKK üst yönetimi bu cinayetin üzerine gitmiyor.

2) Ömer Güney’in Paris cinayeti talimatını MİT’ten aldığına işaret eden telefon görüşmesi yalanlanmadı. MİT-Ömer Güney irtibatına dair belge yalanlanmadı, nasıl sızdığına dair soruşturma başlatıldı. Son olarak da Ömer Güney’in aradığı telefonlardan biri MİT Erzurum Bölge Başkanlığı çıktı.

3) Sakine Cansız’ın Açılım politikası konusunda kimi itirazlarının bulunduğu hep yazıldı. İşte burada Murat Karayılan’ın şu açıklaması önem kazanmaktadır. Karayılan, Kandil’e giden Independent gazetesinden Richard Hall’a Açılım sürecine PKK liderliğinin destek verdiğini söylüyor ama şu notu da düşüyor: “Ancak PKK çok büyük bir örgüt. Orta düzey kadrolarında herkesin aynı şeyi hissettiğini söyleyemeyiz. Arkadaşlarımızı iknada sorunla karşılaşıyoruz.” (independent.co.uk, 1 Şubat 2014).

ERDOĞAN’IN BÖLGE GÖREVLERİ

Peki, tüm bunlar ne anlamı geliyor?

Önceki gün belirttik: MİT yasa teklifi Gladyo’nun operasyonel ağırlık merkezini Emniyet’ten MİT’e taşımaktır ve MİT’e Kürt Koridoru görevi verilmesidir.

Bu yasa teklifini Paris cinayetinden, Suriye’ye silah taşıdığı iddia edilen TIR’ların varlığından, PYD lideri Salih Müslim’le yapılan görüşmelerden, Öcalan’ın PYD’ye “Suriye’de özerklik ilan edin” görevi vermesinden ve 30 Mart sonrası PKK’nin Türkiye’de özerklik ilanına hazırlanmasından ayrı düşünmek ülke adına büyük gaflet olacaktır!

Önce Jandarmanın elini bağlayıp dinleme yetkilerini Emniyet ve MİT’e devreden, şimdi de Emniyet’i aradan çıkarıp MİT’i esas kuvvet haline getiren Erdoğan, hem içeride hem de dışarıda Türkiye’nin başını yakacak işlere imza atmaya çalışıyor. 17 Aralık operasyonu aslında bu görevlerin bir sopasıydı. ABD cemaati kullanarak AKP’yi terbiye etti.

30 Mart bir yönüyle bu girişimlere engel olmaktır artık. Haziran’da başarıldı, şimdi yine başarılır…

Mehmet Ali Güller
Aydınlık Gazetesi
23 Şubat 2014