ABD, taktik düzlemde İsrail’in Gazze saldırısından rahatsız. Zira bu saldırının hem Ortadoğu’da İsrail’in aleyhine geliştiğini görüyor hem de Batı’da İsrail karşıtlığının yükselmesinden endişe ediyor.

ABD’nin Ortadoğu Özel Temsilcisi Martin Indyk’in yaklaşık bir ay önce İsrail’in müzakerelerde üzerine düşen sorumluluğu yerine getirmemesi nedeniyle istifa etmesi ve ABD Dışişleri Bakanı John Kerry’nin geçen günlerde açık kalan mikrofondan “amma da nokta atışıymış” diyerek, İsrail saldırısının katliam boyutuna işaret etmesi önemli işaretti.

Ama asıl işaret ABD Başkanı Barrack Obama ile İsrail Başbakanı Benyamin Netanyahu arasındaki telefon konuşmasıydı…

Kaynağının ABD’li bir yetkili olduğunu söyleyen gazeteci Oren Nahari, tapeleri İsrail Kanal 1’de yayınladı. İki tarafça yalanlansa da, ikilinin telefon konuşmalarının tapeleri gerçekçi görünüyordu.

OBAMA ERDOĞAN’A GÜVENİYOR

Kayıtta Obama Netanyahu’dan “derhal saldırılara son vermesini ve tek taraflı ateşkes ilan etmesini” istiyordu. Obama’nın planına göre İsrail ateşkes ilan edince, Türkiye ve Katar devreye girecek ve Hamas’ı ikna edecekti.

Netanyahu ise Türkiye ve Katar’ın Hamas’ın destekçisi olduğunu söylüyor ve bu ülkelere güvenemeyeceğini belirtiyordu. Obama ise ısrarcıydı: “Türkiye ve Katar’a güveniyorum.”

Evet, Erdoğan’ın da üzülerek belirttiği gibi Obama kendisiyle artık telefonda görüşmüyordu ama en kritik meselede işte kendisine güveniyordu!

Bu güvenin kaynağına geleceğiz ama önce tapeleri kimin yayımladığını inceleyelim:

TAPELER KİMİN YARARINA?

İlk bakışta tapelerin yayımlanması İsrail’in işine gelmiş gibi görünüyor. Zira İsrail yönetimi ile Obama’nın arasının daha önceki başkanlar kadar sıcak olmadığı malum. Obama tarihe geçen bir başkan olmak için önüne öncelikle İsrail-Filistin barışını gerçekleştirme görevini koymuştu ama Tel Aviv’in tavrını aşamadı.

Tapeler, haliyle Obama’yı İsrail’in çıkarlarını tam olarak korumayan bir ABD Başkanı statüsüne düşürdü. Üstelik Türkiye’ye güvenen bir ABD Başkanı profili, şu şartlarda İsrail’de olumlu karşılanmayacaktı!

Fakat bu tapeler pekâlâ ABD tarafından da yayımlanmış ve İsrail’e “yalnız kalabilirsin” uyarısı verilmiş olabilir. Zira o konuşmada Obama Netanyahu’ya “İsrail’in arabulucu seçecek pozisyonda olmadığını” söylüyordu. Üstelik tapeler İsrail’in haksızlığını da ortaya koymaktaydı.

Bu tezimizi güçlendiren bir olgu da bu tapelerin yayımlanmasından hemen önce ADB Dışişleri Bakanı John Kerry’nin şu sözlerle Netanyahu’yu açığa düşürmesiydi: “Eğer Netanyahu’nun taahhüdü olmasaydı, elbette ABD Başkanı ve ben bu çabaya girişmezdik. Şimdi ya onun taahhüdünü sorgulamadan doğru kabul edeceğim ya da birisi burada farklı bir oyun oynuyor ve umarım gerçek bu değildir.”

Neyse, bizim için asıl önemli olan Obama’nın Erdoğan’a güveniyor oluşudur.

ABD’NİN DÜŞMANLARINI YUMUŞATMA GÖREVİ

Bakınız bu güven, sıradan bir güven değildir ve AKP hükümetinin özel bir rolüne işaret eder.

Anımsayacaksınız, bu köşede bir hafta önce işlemiştik. ABD Dışişleri Bakanlığı Sözcüsü Marie Harf, AKP hükümetinin özel rolüne işaret eden şu özleri dile getirmişti: “Onların (AKP hükümeti) yorumlarının, bir rol oynamalarını güçleştirdiğini söyledik. Ancak onların oynayabilecekleri bir rol ve Hamas ile ilişkileri var. Onlar bizim yapamayacağımız konuşmaları yapabilirler. Açıkçası, Türkiye’nin dışişleri bakanı bölgede kilit bir oyuncu ve baskı gücü oluşturabilirler.”

ABD Dışişleri Bakanlığı’nın bir diğer sözcüsü Jen Psaki de iki gün önce bu özel rolü şöyle açıklıyordu: “AKP hükümetinin Hamas’la ilişkilerini biliyoruz. Tamamen biliyoruz. Açıkçası, hem bizim birlikte çalıştığımız, hem de Hamas’la birlikte çalışabilen ortaklarla işbirliğine girmek önemli. Çünkü biz Hamas’la işbirliği yapmıyoruz.”

Yani AKP hükümetinin bölgedeki görevi, ABD’nin düşmanlarıyla ABD adına görüşmekti! Daha önce İran konusunda Washington’da söylenildiği gibi, AKP bölgede ABD adına kolaylaştırıcıydı, yumuşatıcıydı!

Mehmet Ali Güller
Aydınlık Gazetesi
3 Ağustos 2014

Dün şöyle sormuştuk: F Tipi yapı Gladyo’nun bir kanadı değil de tamamıysa, neden bu kadar çabuk yenildi!

Aslında yanıt sorunun içindeydi: F Tipi yapı Erdoğan karşısında yenilmeye başladı çünkü sadece operasyonel bir kuvvetten ibaretti. Erdoğan ise Gladyo’dan emekli olmamıştı ve hâlâ Gladyo’nun siyasi kanadının başıydı, 1 numaraydı!

F Tip yapı Gladyo’nun esası olsa, bu kadar rahat tasfiye edilir mi, bu kadar rahat devletin sinir merkezlerinden tırpanlanabilir mi? Kuşkusuz milli ve devrimci bir hükümet yapabilir ama ABD’nin taşeronu olan Erdoğan, ABD’nin Gladyo’sunu tırpanlayamaz.

Zaten olan da Gladyo’nun siyasi kanadının, Gladyo’nun operasonel kuvvetlerinde değişiklik yapmasıdır: Operasyonel güç Emniyet’ten MİT’e taşınmaktadır. Nitekim MİT dışarıda IŞİD ve benzeri örgütlerle iş tutmaktadır. Ayrıca Gladyo içeride de, Haziran Halk Hareketi sırasında görüldüğü gibi 70’lerdeki “ülkücü komandolara” benzer “sopalılar örgütü” inşa etmektedir.

ABD’NİN EN ÖNEMLİ İŞLERİ

Erdoğan ile F Tipi yapı arasındaki çatışmanın iç ve dış nedenlerini önceki gün inceledik.

Mücadelemiz açısından asıl önemli olan ise bu çatışmanın, Erdoğan’ı ABD’nin esas adamı olmaktan çıkarmadığı gerçeğidir! Tersine Erdoğan bu çatışmaya soyunurken, ABD’nin hizaladığı konuma daha da yerleşmiş oldu!

Yani ABD’nin araçları açısından meseleye baktığımızda, esas aracın F Tipi değil, Erdoğan olduğunu görürüz. Hem de şu somutlukta:

1) Türkiye’de Kürt Açılımı’nı Erdoğan ve PKK yapıyor. 2) Barzani’yi bağımsızlığa Erdoğan kışkırtıyor. 3) Libya devletinin yok edilmesinde Erdoğan rol aldı. 4) Suriye’yi ve Irak’ı bölme planlarını Erdoğan yürütüyor. 5) Ortadoğu’da İsrail yararına Mısır’ı zayıflatan politikaları Erdoğan izliyor. 6) Filistin’deki birlik hükümetini Erdoğan dağıtıyor. 7) Kıbrıs’ta KKTC’yi zora sokan Atlantikçi politikaları Erdoğan uyguladı. 8) Ermenistan kapısını Erdoğan açıyor. 9) F Tipi yapının ABD adına Asya’da üstlendiği rolü de, Erdoğanlar kendi kurumlarıyla doğrudan yürütmeye başladılar. Pek çok ülkedeki F tipi okulların da, o ülkenin iç mevzuatına göre Erdoğanlara devri gündemdedir.

Bunların hepsi, ABD’nin yani Gladyo’nun siyasetleridir! Yani Gladyo’nun siyasetlerini F Tipi yapı değil, Erdoğan uygulamaktadır!

KUVVETLERİN DOĞRU YERİ

Diğer bir önemli nokta da şudur: “Erdoğan neticede seçimle geldi, daha kolay yıkılır ama F Tipi örgüt Gladyo’dur ve 50 yıldır devlete yerleşmiştir, onunla mücadele çok daha zordur” tezinin yanlış olduğu bir kez daha görüldü.

Cemaat, AKP iktidar olduğu için güçlüydü ve AKP siyasi desteği arkasına taktığı için her türlü operasyonu yapabiliyordu. Ancak AKP istediği anda devlet aygıtının gücüne dayanarak Cemaati yerleştiği yerlerden kazıyabildiğini göstermiş oldu!

Bu önemli bir noktadır ve hangisinin Türkiye açısından daha büyük tehdit olduğunu göstermektedir!

F TİPİ OPERASYONU GENİŞLETİLMELİ

Tüm bunları F Tipi yapıya operasyona itiraz ettiğimiz için söylemiyoruz elbette. O operasyonlar sürmeli, hatta daha da geliştirilmeli…

Bu yapının tasfiye edilmesi Türkiye için hayatidir ve son tahlilde Gladyo’yla toptan mücadele açısından avantaj sağlamaktadır.

Ancak F Tipi yapıya operasyonu “AKP’nin Gladyo’ya operasyonu” diye okursak, Gladyo’nun iç restorasyonuna alet olmuş oluruz! O nedenle AKP’nin suç ortağı olduğuna vurgu yapmak önemlidir. Bu, iddia edildiği gibi sürece takoz koymak, F Tipi’nin üzerine gidenin elini tutmak değildir, tersine siyasi sorumluluğu hatırlatmak ve fatura çıkarmaktır!

Unutmayalım: AKP’nin F Tipi yapıya yönelik operasyonunu, Erdoğan’ın 17 Aralık intikamından ileriye götüremezsek, hem kumpasın hesabını soramamış, hem de Erdoğan’ı dolaylı olarak tahkim etmiş oluruz!

Bu nedenle Gladyo’nun tanımını doğru yapmalı ve Gladyo’nun siyasetlerini kimin uyguladığını net olarak ortaya koymalıyız. Hâkim sınıflar arasındaki çelişmeden de, Gladyo içi mücadeleden de akıllıca yararlanmalı, hedef mevzileri doğru sıraya koymalıyız.

Mehmet Ali Güller
Aydınlık Gazetesi
2 Ağustos 2014

F Tipi yapıya karşı haklı mücadele, hatalı ele alındığı için Erdoğan’a yarıyor ve onu zihinlerde Gladyo’nun 1 numarası olmaktan çıkarıyor. Tayyip Özel Örgütü unutuluyor, Gladyo’nun iktidarda olduğu unutuluyor ve Gladyo’nun sadece F Tipi örgütten ibaret olduğu sanılmaya başlıyor.

Ve en sonunda durum AKP’nin Gladyo’yla mücadelesi olarak niteleniyor. Haliyle Erdoğan da ABD ve Gladyo’yla mücadele eden milli kuvvet mertebesine yükseltilmiş oluyor!

Peki, “yönetemeyen” Erdoğan, nasıl oluyor da ABD’nin Gladyo’sunu tırpanlayabiliyor!

Kuşkusuz dün anlatmaya çalıştık ama soyuttu:

1) ABD zayıfladıkça taşeronları çözülmeye başlamakta ve çarpışmaktadır. Emperyalist devletin güç erozyonu, ABD’deki yapı içinde de çatışmalar doğurmaktadır. Bu da alt Gladyo’lardaki kanatlar arası mücadeleyi tetiklemektedir.

2) Halk hareketleri ve emperyalizme karşı direnişler ABD’yi dünya çapında zayıflatmaktadır. Halk hareketi büyüdükçe, ABD’nin müttefikini denetleme aracı olan Gladyo da gücünü kaybetmeye başlar. O güç erozyonu da Gladyo’nun kanatlarının, azalan güç için çarpışmasına neden olmaktadır.

MÜBAREK MURSİ DEĞİŞİKLİĞİ

Bugün daha somut anlatmaya çalışalım:

Mısır’da Hüsnü Mübarek ABD’nin 30 yıllık taşeronuydu. 2002’den beri inişli çıkışlı ilerleyen halk hareketi en yükseldiği noktada, 2011’de Mübarek’in iktidarını tehdit etti. ABD önce Mübarek’i korumaya çalıştı. Ancak koruyamayacağını görünce, onu verip, rejimi kurtarmaya yöneldi.

Nasıl mı?

Mısır’da Mübarek’in yıkılmasının dış koşullarını ABD’nin Irak ve Afganistan yenilgisi oluşturuyordu. İran’da da Şah’ın devrilişinin dış koşullarını ABD’nin Vietnam yenilgisi hazırlamıştı. ABD, bu kez İran’da Şah’ı ayaklanmaya karşı koruyamamasının dersleriyle hareket etti ve Mübarek’i verip, Mursi’yle rejimini kurtarmaya çalıştı.

Ancak Mısır halkı uzun bir süredir ayaktaydı ve ABD’nin rejim kurtarma hamlesini de 2013’te bir ölçüde boşa çıkardı; Mursi’yi ve İhvan’ı yıktı!

MISIR SENARYOSU TÜRKİYE’DE TUTMADI

Türkiye’de Haziran Halk Hareketi başlayınca, ABD Mısır senaryosunu devreye sokmaya çalıştı.

Gül-Gülen restorasyon hükümeti gibi gerçekçi olmayan bir seçeneği mecburen gündemine aldı. Restorasyoncular, CHP ve MHP ile tam mutabakata varamadılar; Gül’ün ve Cemaat’in parti girişimleri bu süreçtedir.

Uzatmayalım…

Erdoğan, Mübarek’ten daha şanslıydı zira hem belli büyüklükte bir tabana dayanıyordu ve hem de Halk Hareketi henüz kendisini alaşağı edebilecek bir önderlik ve örgütlenmeye kavuşmamıştı.

Bu nedenle ABD’nin Mısır senaryosu Türkiye’de gerçekleşmedi.

TÜRKİYE’NİN MÜBAREK’İ AYAKTA KALABİLDİ

Meseleye Müslüman Kardeşliği düzleminde bakarsak, Erdoğan elbette Mursi’dir, İhvan’dır; ancak meseleye Gladyo düzleminde bakarsak, Erdoğan Mübarek’ti, F tipi yapı da Mursi…

Türkiye açısından Mısır senaryosunun tutmaması, iki önemli gelişmeyi ortaya çıkardı.

1) Erdoğan kazandı ve konumunu tahkim etti. ABD’nin gittikçe sevimsiz bulduğu “yaramaz çocuğuydu” ama son tahlilde en temel siyasetlerde Washington’un hizalayabildiği çizgideydi. Yüzde 40’lık bir tabanı olduğu müddetçe ABD için esas adam olmayı sürdürecekti.

Nitekim 30 Mart’tan sonra Kürt Açılımı’nı hızlandırdı, Kıbrıs’ta müzakerelere evet dedi ve Ermenistan kapısının açılmasını kabul etti.

2) Haziran Halk Hareketi, aslında pratikte BOP eş başkanlığını hedef almıştı ve yıkamadıysa da eş başkanlığı dağıttı. Kökleri 2009’lara varan AKP-Cemaat çelişmesi, Haziran’ın etkisiyle çatışmaya ve yarılmaya dönüştü.

Yarılma olunca ve Türkiye’nin Mübarek’i kazanıp Mursi’si kaybedince, Erdoğan F Tipi yapıyı doğrudan hedef almaya yöneldi.

Üstelik F Tipi yapıyı kolayca ezebileceğini de gösterdi. Normaldi, çünkü ABD’nin esas adamıydı, Gladyo’nun 1 numarasıydı ve Gladyo’nun F kanadını budayarak operasyonel güce de doğrudan kumanda etmeye hazırlanıyordu.

En baştaki yanılsamaya dönersek şu soruyu sormamız gerekir: F Tipi yapı Gladyo’nun bir kanadı değil de tamamıysa, neden bu kadar çabuk yenildi!

Yarın devam edeceğiz…

Mehmet Ali Güller
Aydınlık Gazetesi
1 Ağustos 2014

Sorguları bayrama kalan 49 polisten önceki gece sadece 11’i tutuklandı. Böylece F tipi yapının polis ayağına yapılan ve 107 polisi hedef alan operasyonda sadece 31 polis tutuklanmış oldu.

Polislerin tamamı neden tutuklanamadı? Üstelik hâkimler bizzat bu operasyon için AKP tarafından atanmışken…

İki ihtimal var:

1) F Tipi polislere operasyon, suç ortağına, yani siyasi iradeye uzanacağı için “tadında” bırakıldı.

Zira polis müdürü Yurt Atayün, Erdoğanların sıyrılmaya çalıştığı suçlara gönderme yapıyor, yer ve zaman vererek “Başbakan’a brifing vermiştim” diyordu. Belki de bu, daha somut ilişkiyi açığa çıkaracak durumlar için bir ön uyarıydı.

Zaten Başbakan Yardımcısı Bülent Arınç, açık açık F Tipi yapının özür dilemesi durumunda operasyonun duracağını ilan etmişti! Erdoğan’ın Arınç’ı yalanlaması ise siyasi iradenin iyi polis kötü polis oyunu gibiydi…

2) Hâkimler, Erdoğanların sırf bu operasyonlar için atadığı yeni Sulh Ceza Hâkimleri olmasına rağmen, dosyanın zayıflığı nedeniyle polislerin tamamını tutuklayamamıştı.

Tutuklama kararları casusluk suçlaması nedeniyle yapıldı; polisler yasadışı dinlemişlerdi, gizli kalması gereken devlet bilgilerini ele geçirmişlerdi.

BÜYÜK ORTAĞI KUYRUĞUNDAN YAKALAMAK

Suçlamanın niteliği, aslında 17 Aralık operasyonu sonrası ortaya çıkan AKP gerçeklerini teyit etmiş oldu: Ortalığa saçılan ses kayıtlarındaki konuşmalar doğruydu!

Zaten AKP,  F Tipi yapıya operasyonu Ergenekon tertiplerindeki rolü için değil, 17 Aralık’ın intikamı için yapıyordu.

Biz de bu nedenle ısrarla şunu belirttik: Haziran’ın böldüğü ortakların ayrılığı Türkiye’nin yararınadır. Daha yararlı olabilmesi için operasyonun 17 Aralık’la sınırlı kalmasını kamuoyu baskısıyla engellemeli ve F Tipi yapıdan asıl kumpastaki rolünden dolayı hesap sormalıyız.

Ancak bu perspektifle suçun büyük ortağını kuyruğundan yakalayabiliriz.

Aksi takdirde, AKP F Tipi yapıdan, sadece kendisini hedef aldığı için o boyutta bir intikam alır. Bu durum hem suçu hesapsız bırakır, hem de Erdoğan’ın siyasi gücünü tahkim eder.

ERDOĞAN GÜÇ KAZANIYOR

Kuşkusuz Erdoğan’ın F Tipi yapıya operasyonunun kendi siyasi konumu açısından ikili bir anlamı vardır.

AKP ve Cemaat ortaklıktan ayrı düştüğü için elbette bir güç kaybı vardır.

Ama olayın ikinci yönü de şudur: Erdoğan aynı zamanda F Tipi yapıyı etkisizleştirdikçe güç kazanmaktadır. Çünkü F Tipi yapıyı kazıdığı yerlere kendisi egemen olmaktadır. Hatta F Tipi yapıya vurdukça, bu yapıdan güç de devşirmektedir.

AKP ile F tipi yapı arasındaki güç mücadelesinden Türkiye adına azami yararlanabilmek için bu denklemle oynamamız gerekir. Aksi takdirde Türkiye F Tipi yapıdan kurtulurken, Erdoğan diktatörlüğü ile daha somut yüz yüze gelir.

GLADYO İÇİ ÇARPIŞMA

Peki denkleme nasıl müdahale edilir?

AKP ile Cemaat arasındaki çarpışmada, tarafların ikisinin birden güç kaybetmesini esas alan bir çizgi izlemeliyiz. Aralarındaki çatışmadan yararlanırken, ölçütümüz, Erdoğan’ın daha da güçlenmemesi olmalıdır!

Meseleyi “AKP’nin Gladyo ile mücadelesi” diye okumamalıyız. Zira bu yanlış okuma, AKP’yi Gladyo olmaktan çıkarır ve hatta zamanla Erdoğan’ı ABD’nin F Tipi aletine karşı mücadele eden milli bir kuvvet konumuna yükseltir!

Gerçek şudur: ABD zayıfladıkça taşeronları çözülmeye başlamakta ve çarpışmaktadır. Emperyalist devletin güç erozyonu, ABD’deki yapı içinde de çatışmalar doğurmaktadır. Bu da alt Gladyo’lardaki kanatlar arası mücadeleyi tetiklemektedir.

Halk hareketleri ve emperyalizme karşı direnişler ABD’yi dünya çapında zayıflatmaktadır. Halk hareketi büyüdükçe, ABD’nin müttefikini denetleme aracı olan Gladyo da gücünü kaybetmeye başlar. O güç erozyonu da Gladyo’nun kanatlarının, azalan güç için çarpışmasına neden olmaktadır.

Şöyle somut da koyabiliriz: ABD Irak’ta yenilmese ve Ortadoğu’dan askerlerini çekmese, ABD ve taşeronları Suriye’de Kürt Koridoru kurabilse, Türkiye Haziran’da BOP eş başkanlığının iktidarını sallamasa, yani özetle BOP gerçekleşebilse, AKP ile F Tipi yapı çatışmayacaktı!

Mehmet Ali Güller
Aydınlık Gazetesi
31 Temmuz 2014

Türkiye, İsrail’in Gazze’ye saldırısının ilk gününden beri Erdoğan’dan yıllar önce aldığı Yahudi Cesaret Madalyası’nı iade etmesini istiyor. Ancak Erdoğan, siyasi yaşamında özel bir yeri olan bu madalyayı, “o tarihte İsrail’le ilişkilerimiz iyiydi” gibi gerçek olmayan gerekçelere sarılarak iade etmiyor.

Fakat artık durum değişti ve Erdoğan o madalyayı iade ediyor; çünkü Erdoğan’ın boynuna madalyayı takan kurum onu geri istedi.

Ancak belirtelim: Madalyalar iki tane!

İKİ AYRI ÖDÜL

Başbakanlık Kamu Diplomasisi Koordinatörlüğü’nün de açıkladı gibi aslında Erdoğan’a iki adet Yahudi madalyası takıldı.

İlkini Amerikan Musevi Komitesi Ocak 2004’te vermişti. Resmi gerekçesi ise Erdoğan’ın demokratik değerlere bağlılığı ve teröre karşı cesur mücadelesiydi. Somut gerekçe ise Kasım 2003’te iki sinagoga, yabancı bir bankaya ve İngiliz Konsolosluğu’na düzenlenen terör saldırısıydı.

İkinci ödül ise Haziran 2005’te verildi. Bu ödülün gerekçesi ise Türk diplomatlarının 2. Dünya Savaşı koşullarında soykırıma uğrayan Yahudilere uzattığı yardım eliydi…

ERDOĞAN ÖDÜLÜN HAKKINI VERDİ

Gelin şimdi o günlere dönelim ve Ocak 2004’te Erdoğan’a verilen bu ödülün teşekkür konuşmasını anımsayalım.

Erdoğan bu ödülü, bugüne kadar yakın çalıştığı Musevi kuruluşlarıyla işbirliğinin bir nişanı olarak aldığını belirterek ödülü verenlere teşekkür etti. Bu ödülle “terörizmi silmek için dayanışma içinde olacağız” dedi.

Terörün her türlüsüne karşı olduğunu ve ABD’nin Afganistan ve Irak’ta sürdürdüğü terörle mücadeleyi de kalben desteklediğini açıkladı.

Türkiye ve İsrail arasındaki dostluğa sık sık atıfta bulunan Erdoğan, ekonomik ilişkilerin daha da geliştirilmesine çalışacağını belirtti.

Dediğini de yaptı. İsrail’le ekonomik ilişkileri, oğlunu da seferber ederek geliştirdi. ABD’nin sadece Irak ve Afganistan’da değil, Libya ve Suriye’deki “terörle mücadelesine” de öne atılarak destek verdi.

Dolayısıyla 10 yıl önce verilen ödül amacına ulaşmış oldu. Yani bu saatten sonra zorunlu iadesi bir şey değiştirmeyecektir.

EL KAİDECİLER ERDOĞAN’IN SAVAŞINDA

Ödülle ilgili başka bir bilgiyi daha paylaşmalıyım.

Ödül, yukarıda belirttiğimiz gibi, Kasım 2003’teki terör saldırıları sonrasında Erdoğan’a verilmişti. El Kaide iki sinagoga, bir yabancı bankaya ve İngiliz Konsolosluğu’na saldırmış, 63 kişiyi öldürüp, 750 kişiyi de yaralamıştı.

Erdoğan, Ocak 2004’teki ödül töreninde, saldırının arkasındaki isimleri en kısa zamanda yakaladıklarını da açıklamıştı.

Dava o dönemde sürekli gündemdeydi, saldırganlar ortaya çıkarılmış ve ağır cezalara çarptırılmıştı.

Sonra “Türk El Kaidesi” denilen bu örgüt unutuldu. Ta ki AKP’nin ABD adına başlattığı Suriye savaşına kadar…

Çünkü Esad’ı yıkmaya çalışırken orada ölen insanların arasında El Kaide üyeleri vardı. Örneğin İstanbul bombacılarının avukatı Osman Karahan, örneğin bombalı saldırıda kullanılan aracın sahibi Metin Ekici, örneğin bombacı Baki Yiğit ve diğerleri, Suriye’de Esad’a karşı savaşırken ölmüştü.

Yani Erdoğan’ın cesaret madalyası almasına neden olan terör saldırısının sorumluları, Erdoğan’ın Esad’ı devirme savaşında da rol almışlardı!

Peki, nasıl olmuştu da bombalı saldırının üzerinden daha 7 yıl geçmişken serbest kalabilmişlerdi? Nasıl olmuştu da Suriye’ye geçip savaşabilmişlerdi?

Daha önce Ufuk Ötesi’nde uzun uzun anlattığımız için tekrarlamayacağız. Ama “ödül ve iade” gibi bir gelişme olunca yeniden anımsatalım dedik…

Ama daha çok da perdenin önündeki gelişmelere rağmen, İsrail, AKP, KDP ve IŞİD’in nasıl aynı cephede yer alabildiğini anlatabilmek için anımsattık…

Mehmet Ali Güller
Aydınlık Gazetesi
30 Temmuz 2014

Bayram nedeniyle tüm iyimserliğimizi kuşanalım ve şöyle olduğunu varsayalım:

F Tipi örgüt Erdoğan’ı kandırdı, aslında kumpasta suç ortağı değillerdi…

Aslında Erdoğan, TSK engelini aşmak için F Tipi örgütü kullanmadı; onu gerçekten darbe olduğuna inandırdılar…

Erdoğan Ergenekon tertibinde aslında rol almamıştı, “ben bu davanın savcısıyım” demeye de mecbur bırakılmıştı…

Tüm o tertiplerle ilgili yaptığı açıklamalar, kurmaylarının “daha neler neler çıkacak” türünden hukuka aykırı müdahaleleri, çarşaf çarşaf çıkan suçlamaları… Hepsi F Tipi örgütün kendilerine bir oyunuydu…

Erdoğan aslında TSK’ye diz çöktürmek istememiş, F Tipi yapının yalanları nedeniyle kumpasta kullanılmıştı; özel yetkili mahkemeleri, dinleme yasalarını Fethullah Gülen’in tezgâhı nedeniyle çıkarmıştı…

BAŞBUĞ’UN ERDOĞAN’A UYARISI

Yandaş medyada daha makyajlı şekilde ifade edilen mazeretler aslında bunlar…

Biz de sırf bayram olduğu için değil elbette, meseleye bir başka açıdan bakabilmek için yaptık bu girişi…

Artık konuya gelebiliriz.

Erdoğan, bir grup gazeteciye önemli açıklamalar yaptı ve şöyle dedi: “İlker Paşa’nın görevde olduğu sürede bana söylediği bir sözü vardı. O da şuydu, ‘bugün bize yarın size’ demişti. Toplamalar malum başlamıştı. Ve hakikaten dediği oldu.” (Yeni Şafak, 28 Temmuz 2014)

Peki, Erdoğan nasıl yorumlamış bu uyarıyı? Şöyle diyor: “Bazı konularda herhalde onlar da kendilerine göre sinyaller alıyorlardı ki bu endişeyi taşıyorlardı.”

BAŞBUĞ TUTUKLANSIN TALİMATI KİMİN?

Burada duralım ve dün de dikkatinize sunduğum bazı notları anımsayalım:

Başbuğ, F Tipi’ne operasyon başlayınca şöyle demişti: “Bu polislerle ilgili bir liste verdik. Bu listenin başında da Ali Fuat Yılmazer vardı. Başbakan aldı, ilgileneceğini söyledi. Sonuç alamadık, gelişme olmadı.” (Hürriyet, 25 Temmuz 2014)

Erdoğan, öncelikle Başbuğ’un bu sözlerini doğrulamış oldu: Listeyi almıştı ve bir şey yapmamıştı!

Öte yandan her ne kadar Başbuğ, “talimatı Erdoğan’ın verdiğine inanmıyorum” dese de, Ali Fuat Yılmazer 18 Mart’ta ekrandan Başbuğ’un dosyasını Erdoğan’a sunduklarını anlatmış ve “Başbakan, tutuklansın talimatı vermişti” demişti.

Ve Yılmazer’in bu iddiasını 4 aydır yalanlamayan Erdoğan, önceki gün şöyle diyordu: “Bu işlerin İstanbul ayağının bütün pisliklerinin içinde o var.” (Yeni Şafak, 28 Temmuz 2014)

ERDOĞAN’IN EN BASİT SUÇU: GÖREVİ İHMAL

Artık şu girişteki varsayımları neden yaptığımıza gelebiliriz.

Erdoğan’ın kandırıldığını varsaydığımızda karşımıza şu tablo çıkıyor: TSK devlete yönelik bir tezgâhı saptıyor, isim isim listesini çıkarıyor ve Genelkurmay Başkanı, işlem yapsın diye o listeyi Başbakan’a veriyor. Başbakan ise gereğini yapmıyor. Hatta o listedeki isimlerin TSK’ye operasyon yapmasını izliyor. Ta ki o listedekiler, kendisini hedef alana kadar…

Bakın olay böyle bile olsa, ortada ciddi bir suç vardır ve bu tabloyu ülkeye yaşatan bir başbakan hemen istifa etmelidir…

Hatta 12 yıllık iktidarında, önce subay sonra da polis olarak bu kadar casus çıktığı için de ulusal güvenlik sorunu olmaktan yargılanmalıdır!

ERDOĞAN HÂLÂ ERGENEKON DAVASININ SAVCISIDIR

Ancak Erdoğan kandırılacak kadar saf değil ve satır arasında söyledikleri de masum olmadığını belgeliyor.

Bakın Başbuğ’un “bugün bize yarın size” mesajını anlattığı uçak söyleşisinde başka neler diyor: “Şimdi Hakan beyde patlak veren konu sıradan bir olay değildi. İlker Paşa tarafından içeri girdiklerinde falan da bizim gönderdiğimiz insan hakları komisyonu üyelerine de işte ‘Hakan Beye sahip çıktığı kadar bize sahip çıkmadı’ gibi bir ifade kullanıldı. E şimdi tabii Hakan ile onların konumu çok farklı. TSK mensuplarının bu noktadaki beklentileriyle sivildekinin beklentisi farklı. Şimdi benim sivildekine çok daha müdahale etmem mümkün. Ama bizim asker şuna alışmamış, sivilin kendilerine müdahale etmesine alışmamış.” (Yeni Şafak, 29 Temmuz 2014)

Ne demiş oluyor aslında Erdoğan? “F Tipi’nin benim MİT’ime yaptığı ile senin TSK’ne yaptığı farklıdır” demiş oluyor.

Yani “F Tipi’nin TSK’ye operasyonu farklıydı ve haklıydı” demiş oluyor!

Yani Erdoğan dün de bugün de Ergenekon davasının savcısı olduğunu göstermiş oluyor!

Mehmet Ali Güller
Aydınlık Gazetesi
29 Temmuz 2014

Cumhurbaşkanı adayı Erdoğan, HDP’yi son olarak “kandan ve gözyaşından medet uman parti” olarak niteledi!

Erdoğan geçen hafta da yine HDP’yi hedef almış ve “bu partinin parlamenter sistemde yeri yok” demişti!

PKK’yle ortaklık yapan birinin HDP’yi böyle sözlerle hedef alması, kuşkusuz 10 Ağustos seçimine yatırımdan başka bir şey değildir. Öcalan ile ortaklığın kendisine oy kaybettirdiğini bilen Erdoğan, yine her seçim öncesinde olduğu gibi, PKK karşıtı bir görüntü vermeye çalışıyor, milliyetçi söyleme sarılıyor.

Bu gerçeği de aslında en iyi yardımcısı itiraf ediyor!

Başbakan Yardımcısı Beşir Atalay şöyle diyor: “BDP-HDP, kurulduğundan beri ilk defa bu kadar anlamlı bir işlev görüyor. Çalışmanın içinde önemli bir rol üstlendiler.” (Haber Türk, 27 Temmuz 2014)

Yani kendisi HDP’nin TBMM’de bile olmaması gerektiğini söylerken, yardımcısı “çalışmayı birlikte çok iyi  götürdüklerini” söylüyor!

SEÇİMLER VATAMSEVERLİK ZEMİNİNDE

Bakınız Erdoğan’ın en büyük şansı CHP ve MHP’nin Kemal Kılıçdaroğlu ile Devlet Bahçeli tarafından yönetiliyor olmasıdır.

İkili, Erdoğan’ı bu sahte milliyetçiliği üzerinden yenebilecekken, onu yenmenin siyasal İslamcı aday bulmaktan geçtiğini varsayarak “muhalefet” ediyor!

Bu tablo Erdoğan’a iki kere yarıyor: Hem siyasal İslamcılık zemininde rakipleriyle daha kolay yarışıyor, hem de seçim süresince milliyetçilik pozu veriyor.

Üstelik rakiplerinin basiretsizliği nedeniyle bunu çok da kolay yapıyor. Erdoğan CHP ve MHP’yi, “kendini milliyetçi sanan ırkçılar” diye yaftalıyor.

Böylece CHP ve MHP, tıpkı önceki gün Diyarbakır mitinginde Erdoğan’ın belirttiği gibi “ırkçı Pensilvanya” ile aynı sahneyi paylaşan ırkçı partiler oluyor, dün “milliyetçiliği ayaklarımın altında aldım” diyen Erdoğan da milliyetçi oluyor!

F TİPİ AVUKATLIĞINA SOYUNDULAR

Bir örnek daha vermeliyim:

AKP’nin 22 Temmuz’da polis şeflerine yaptığı operasyondan sonra, eski Genelkurmay Başkanı emekli Org. İlker Başbuğ önemli bir açıklama yaptı: “Bu polislerle ilgili bir liste verdik. Bu listenin başında da Ali Fuat Yılmazer vardı. Başbakan aldı, ilgileneceğini söyledi. Sonuç alamadık, gelişme olmadı.” (Hürriyet, 25 Temmuz 2014)

Ancak Ali Fuat Yılmazer 18 Mart’ta Bugün TV’de çok çarpıcı itiraflarda bulunmuştu. Yılmazer, Başbuğ’un dosyasını Erdoğan’a sunduklarını belirterek, “Başbakan tutuklansın talimatı verdi” demişti!

Her ne kadar İlker Başbuğ, “talimatı Erdoğan’ın verdiğine inanmıyorum” dese de, Yılmazer’in bu iddiası 4 aydır yalanlanmamıştı!

Anlatmaya çalıştığımız şey şu: Açık ki Ali Fuat Yılmazer’in içinde bulunduğu polis şeflerine yapılan 22 Temmuz operasyonu, sadece 17 Aralık yolsuzluk operasyonunun bir intikamıdır. F tipi çeteye operasyonun bununla sınırlı kalması, en sonunda Erdoğan’a yarayacaktır ve kumpastaki suç ortaklığının üzerine gidilememiş olacaktır.

İşte CHP ve MHP buradan yürüyeceğine, hem AKP’yi hem de F tipi çeteyi hedef alacağına, 22 Temmuz’dan sonra neredeyse F tipi çetenin avukatlığına soyunmuş durumda!

Haliyle Erdoğan da kendilerini seçim meydanlarında Pensilvanya’nın ortağı ilan etmekte ve “dış mihrak” diyerek milliyetçi oylara daha kolayca seslenebilmektedir!

ADAYININ ARKASINDA OLMAYAN PARTİLER

Bu tabloyu sadece siyasi beceriksizlikle açıklayabilmek mümkün mü?

Şundan sordum: CHP ve MHP, tam da Erdoğan’a Çankaya yolu açacak türden bir aday gösterdi. Haliyle başta CHP içinde olmak üzere tepki gördü. Ekmeleddin İhsanoğlu’na karşı boykot sesleri yükseldi.

Ancak ilk birkaç günün ardından, CHP seçmeni yine de Erdoğan’a karşı istemeye istemeye İhsanoğlu’nu desteklemeye başlayacağının işaretlerini verince, Kılıçdaroğlu yine sahneye çıktı ve bu kızgın seçmeni “tıpış tıpış sandığa gideceksiniz” diyerek daha da kızdırdı!

Daha vahimi de şu: CHP ve MHP, gösterdikleri ortak adaya sahip çıkmıyor, arkasına güç takmıyor, ona büyük mitingler hazırlamıyor ve dolayısıyla Erdoğan’a Çankaya yolunu açmayı sürdürüyor!

Acaba diyorum, asıl boykotçu Kılıçdaroğlu ve Bahçeli mi?

Mehmet Ali Güller
Aydınlık Gazetesi
28 Temmuz 2014

Fuad Mahsum’un cumhurbaşkanı seçilmesiyle birlikte, Barzani’nin Kürdistan’ın bağımsızlığını ilan etmesi hayali rafa kalktı.

45 gündür tartışılan “üç parçalı Irak” senaryosu da yeniden uzun vadeli ajandalara çekildi!

Gelin bu sonuca nereden vardığımızı anlatmak için önce 9 Haziran’a dönelim:

IŞİD KİMİN KARTI?

1) IŞİD 9 Haziran’da Musul’u işgal etti ve Türkiye’nin Musul Konsolosluğu’nu işgal ederek 49 yurttaşımızı rehin aldı.

Diplomatlarımız hâlâ rehin ama Ankara bu konuda ciddi bir girişimde bulunmuyor. IŞİD’in daha önce rehin aldığı İranlı 50 kişiyi kurtarabilen AKP Hükümeti, nedense kendi vatandaşını kurtaramıyor!

Bu durum iki hedefe işaret ediyor:

a) Rehine durumu, AKP Hükümeti’nin Irak’ın kuzeyinde gelişecek ayrılıkçı hamlelere müdahale etmemesinin gerekçesini oluşturacak ve Türkiye kamuoyu, kırmızıçizgisinin silinmesine rehineler üzerinden ikna edilecek!

b) Rehineler Erdoğan’ın cumhurbaşkanlığı seçimi takvimine göre kurtulacak!

2) IŞİD’in Musul işgalini fırsat bilen Barzani, Kerkük’ü işgal etti.

“Bağımsız Kürdistan”a giden yol olduğu bilinen Kerkük konusu, aslında Ankara’nın bir başka kırmızıçizgisiydi ve silinmiş oldu! AKP hükümeti “Kerkük’e özel statü” isteyerek Türkmenleri oyalama süreci başlattı.

Barzani ise Kürdistan’ın yolunun Kerkük’ten geçtiğini bilerek hemen bağımsızlık işareti verdi, referandum istedi. Önce İsrail, ardından da AKP hükümeti, Barzanistan’ın bağımsızlığına yeşil ışık yaktı.

Ancak İran “buna izin vermeyeceğini” ilan etti ve ABD de zamanlamasını doğru bulmadığını açıkladı.

Öte yandan Maliki ile hükümet kurma görüşmeleri yapan KYB ve Goran da Barzanistan’a karşı çıkıyordu, Suriye’deki anlaşmazlık nedeniyle PKK de…

3) Irak’ın bölünmesini hedefleyen bir diğer hamle de AKP ile Barzani’nin Irak’ın petrolünü satma girişimiydi.

Erdoğan ve Barzani bir yıl önce anlaşma yapmış ama Bağdat’ın sert tutumu nedeniyle anlaşmayı yürürlüğe sokamamıştı. IŞİD’in Musul işgalinden yararlanan Erdoğan ve Barzani, kaçak petrolü, hem de İsrail’e satmaya başladı.

PARLAMENTOYU KİLİTLEME HAMLELERİ

4) Irak’ı bölmeyi hedefleyen bir diğer hamle ise Irak parlamentosunu kilitleme girişimiydi.

a) AKP hükümetiyle yakın çalışan Meclis Başkanı Usame Nuceyfi, Maliki’nin başbakanlığına karşı çıktığını ilan etti. Ahmet Davutoğlu, Nuceyfi’ye dayanarak Ankara’da Irak’a hükümet tayin etmeye soyundu, görüşmeler yaptı, isimler belirledi!

Bu arada Meclis Başkanı Usame Nuceyfi’nin kardeşinin, Musul’u IŞİD’e çarpışmadan teslim eden Vali Atil Nuceyfi olduğunu da anımsatalım.

b) Barzani, hükümetteki Kürt üyeleri istifa ettirdi. (Daha önce de belirttiğimiz gibi Barzani zaten bağımsızlık ilan edemeyeceğini biliyor ve kazanım elde etmek için blöf yapıyordu.)

c) Kürt-Sünni ittifakıyla Maliki’nin yeniden aday olmasının önüne geçilmeye çalışıldı.

Ancak böyle bir ittifak kurulamadı. Zira hem Sünniler arasında böyle bir bloklaşma yoktu, hem de Kürtler arasında… KYB ve Goran, KDP’den farklı konumlanıyordu ve Irak’ın birliğini savunuyordu.

IRAK’TA BİRLİK KAZANDI

İşte bu şartlarda önce Meclis Başkanlığı seçimi yapıldı ve Selim Cuburi, hem de Maliki’nin tam desteğini alarak seçildi; ardından da KYB’nin adayı Fuad Mahsum cumhurbaşkanı seçildi.

Yazılı olmayan bir anlaşma göre Meclis Başkanı Sünni, Cumhurbaşkanı Kürt ve Başbakan da Şii olacaktı.

Kuzey Irak’taki anlaşmaya göre ise KDP Irak Kürdistan’ının başkanlığını, KYB de Irak Cumhurbaşkanlığı’nı alacaktı.

Aslında Bağdat’ın daha çok tercih ettiği KYB’li aday, Kerkük Valisi Necmettin Kerim’di zira Kerim tam birlikçiydi. Barzani ve AKP hükümeti ise kendilerine daha yakın gördükleri KYB’li Behram Salih’in cumhurbaşkanı olmasını istedi.

Neticede KYB ve Goran’ın oylarıyla bir başka birlikçi isim olan Fuad Mahsum seçildi.

Sırada Şii birinin başbakan seçilmesi konusu var. Parlamento seçim sonuçlarına bakılırsa, Maliki’yi dışlayarak bir hükümet kurulabilmesi mümkün görünmüyor. Şii dini lider Sistani’nin çıkışlarına rağmen Maliki avantajlı.

Üstelik Cuburi ve Mahsum tercihleriyle birlik hamlesi yapan Irak’ın, birlik karşıtı bir başbakana tahammülü olmaz. Her kim olursa olsun!

Mehmet Ali Güller
Aydınlık Gazetesi
27 Temmuz 2014

İsrail’in kara harekâtı öncesinde Mısır’ın ateşkes girişiminin nasıl baltalandığını bu köşede işlemiştik:

Mısır Kahire’de hem İsrail’le, hem de Hamas ve El Fetih’in uzun yıllar sonra uzlaşarak kurduğu birlik hükümetiyle görüşmüş ve ateşkesi kabul ettirmişti.

Ancak anlaşmayı Kahire’de kabul eden Hamas liderlerinden Ebu Marzuk’a rağmen, Hamas’ın Katar’daki lideri Halid Meşal çıkmış ve anlaşmayı kabul etmediklerini ilan etmişti. Ardından da fırsat kollayan İsrail’in kara harekâtı başlamıştı.

Hamas’a baskı yapan ise Türkiye ve Katar’dı. İki gece önce Başbakan Erdoğan ile Katar Emiri El Tani 2,5 saat görüşmüş ve kendilerinin içinde yer almadığı bu ateşkesi Katar’da tuttukları Meşal üzerinden reddettirmişlerdi.

Mısır Dışişleri Bakanı Samih Şükri de açık açık ikilinin Hamas’a baskı yaparak ateşkesi baltaladıklarını dünyaya ilan etmişti.

ABD ERDOĞAN’I HİZALADI

Ankara açısından tablo aslında oldukça kötüydü. Zira Erdoğan bir yandan İsrail’e meydan okuyor ama bir yandan da İsrail’e kaçak Irak petrolü ve jet yakıtı sattığı ortaya çıktığı için tepki görüyordu.

Diğer yandan İhvan’ı yıktığı için Sisi’yi “yok sayan” Erdoğan, bu ülkenin Filistin meselesinin göbeğinde olmasını hazmedemiyordu. Erdoğan bu nedenle “Mısır’ın arabulucu olamayacağını” iddia ediyordu ancak bizzat Filistin Devlet Başkanı Mahmud Abbas tarafından yalanlanıyordu: “Mısırlı kardeşlerimizden rol almalarını biz talep ettik.”

Sonra ABD’li yetkililerin “Türkiye ve Katar, Mısır’ın girişimini desteklemeli” dedikleri İsrail gazetelerinde iddia edildi. Ardından da Erdoğan’ın “ABD, Mısır, Türkiye ve Katar’ın ateşkes üzerinde çalıştığı” açıklaması geldi…

Açık ki ABD, Erdoğan’ı yine hizalamıştı!

ABD’NİN YAPAMAYACAĞI İŞİ YAPACAK AKTÖR!

Nitekim bu kez resmi bir açıklama geldi: ABD Dışişleri Bakanlığı Sözcüsü Marie Harf, Ahmet Davutoğlu’nun ateşkes konusunda kilit oyuncu olduğunu açıkladı.

Peki, Davutoğlu nasıl bir kilitti?

Marie Harf onu da açıklıyordu: “Onların yorumlarının, bir rol oynamalarını güçleştirdiğini söyledik. Ancak onların oynayabilecekleri bir rol ve Hamas ile ilişkileri var. Onlar bizim yapamayacağımız konuşmaları yapabilirler. Açıkçası, Türkiye’nin dışişleri bakanı bölgede kilit bir oyuncu ve baskı gücü oluşturabilirler.”

Yani ABD açık açık Davutoğlu’ndan Hamas’a ateşkesi kabul ettirmesini istiyordu!

KOLAYLAŞTIRICI VE YUMUŞATICI

Aslında bu türden roller, ABD’nin Erdoğan ve Davutoğlu’na en çok verdiği rollerin başında geliyordu. İkili ABD’nin doğrudan ilişkisi olmayan kuvvetlerle ama ABD adına müzakere yürütüyordu.

Örneğin Washington daha önce İran konusunda Erdoğan ve Davutoğlu’na bu rolü vermişti. İkili İran’ı masada tutmak adına görevlendirilmişti. Hatta bu rol Washington’da “kolaylaştırıcı” ve “yumuşatıcı” gibi kavramlarla nitelendirilmişti. Kuşkusuz yapılan işin Doğu kültürlerinde de ilginç isimleri vardı.

Her neyse, önemli olan İsrail ve Filistin arasında bir an önce ve Filistinlilerin haklarını gözeten bir ateşkesin yapılmasıdır.

Bu noktada Erdoğanların olumsuz rolüne rağmen “Filistin davasında 100 bin şehit verdik” diyen Mısır lideri Sisi’nin öne çıkan tutumu belirleyici olacak.

KERRY’YE ÜST ARAMASI

Bitirirken belirtelim: Mısır lideri Sisi, Kahire’de kendisiyle görüşmeye gelen ABD Dışişleri Bakanı John Kerry’ye üst araması yaptırttı ve Obama’nın ABD-Afrika Liderler Zirvesi davetini reddetti.

Her ne kadar AK Medya bu olumlu tutumu “Sisi, İsrail yandaşlığını böyle gizliyor” şeklinde açıklamaya çalışsa da, ABD başkanıyla tokalaşacak diye bakanlarının avuçları CIA tarafından kontrol edilen bir ülkenin yurttaşları olarak bir parça ferahladık!

Mehmet Ali Güller
Aydınlık Gazetesi
26 Temmuz 2014

Önce genel ilkemizi anımsayalım: AKP ile F tipi örgüt, Ergenekon tertiplerini birlikte yaptılar. Çatışmaları bu nedenle Türkiye’nin yararınadır. İkisi vuruştukça ve güç kaybettikçe, Türkiye rahatlayacaktır.

22 Temmuz operasyonu çerçevesindeki özel ilkemiz ise şu olmalıdır: Genel ilkenin, yani yararlılık ilkesinin başarısı, AKP’nin F tipi operasyonu 17 Aralık’ın intikamıyla sınırlı tutmasına engel olabilmekten geçmektedir.

22 TEMMUZ, 17 ARALIK’IN İNTİKAMI

F tipi polis şeflerine karşı yapılan suçlamanın, 17-25 Aralık ve Selam örgütü konusuyla sınırlı olduğu anlaşılıyor. Soruşturma bu iki konu üzerinden yürüyor ve soruşturulanlar casuslukla suçlanıyor.

Selam örgütü konusu, aslında Erdoğanların 17 Aralık’a karşı yapacağı harekâtın psikolojik manivelasıydı. “7 bin kişi dinlendi” diyerek, AKP tabanını F tipi operasyona razı etme hamlesiydi. Zira ortağa karşı operasyonda tabanda tam destek yoktu, hatta Erdoğan sık sık isim vermeden üst düzey kimi AKP’lileri “paralel yapıya” sessiz kalmakla suçluyordu.

17 Aralık ise yapanın niyetinden bağımsız olarak, AKP’nin yolsuzluklarını ortaya koyması bakımından yararlıydı. Türkiye Alo Fatih’i, havuz medyasını, Bilal’in sıfırlayamadığı paraları öğrendi.

İşte Erdoğan 22 Temmuz’da başlattığı harekât ile bu gerçeğin ortaya çıkarılmasının intikamını alıyor.

Erdoğan bu amaçla önce HSYK yasasında değişiklik yaptı, sonra üyesi kendi lehine değişen HSYK 1.dairesi üzerinden özel 113 “sulh ceza hâkimi” atadı. 17 Aralık’ta tutuklananları tahliye eden hâkimler, 22 Temmuz operasyonu için görevlendirildi.

GLADYO HÂLÂ İKTİDARDIR

F tipine operasyon, 17 Aralık eksenli yürümemeli; genişletilmeli ve esas suçları kapsamalı.

F tipi çete, asıl Ergenekon tertiplerindeki rolü nedeniyle yargılanmalı.

Gladyo’nun bütününden ancak böyle hesap sorulur!

Aksi takdirde, sadece Gladyo’nun F tipi kanadı feda edilmiş olur. Operasyonel gücü Emniyet’ten MİT’e taşınan Gladyo, Türkiye’yi Atlantik merkezli projelerde kullanabilmek için içeride tertip yapmaya devam eder.

Zira Gladyo F Tipi’nden ibaret değildir ve hâlâ iktidardır!

ERDOĞAN’IN İKİ TAKTİĞİ

Erdoğanlar zaten bu gerçeği iyi gördükleri için “orduya kumpas kuruldu” demelerine rağmen F tipi örgütü kumpastan değil, 17 Aralık’tan dolayı suçluyorlar.

Zira biliyorlar ki, suçlanan polisler konu oraya gelirse, “emri ‘ben bu davanın savcısıyım’ diyen Başbakan’dan aldık” diyecekler. “Bulun bir savcı, delillendirin” demeleri kayıtlardadır.

Erdoğan ve kurmayları bu nedenle şu iki taktiği geliştirdiler:

1) “Kandırıldık” dediler. Böylece kendilerinin temiz olduğuna ve suçlunun kendilerini kandıran F tipi yapıda olduğuna, kamuoyuna inandırmaya çalıştılar.

2) Diğer yandan “Çete, cemaate tuzak kurdu” diyerek cemaati de bölmeye çalıştılar. Böylece hem çok sayıda itirafçı ve gizli tanık devşireceklerdi, hem de cemaatin tabanını çeteye karşı konumlandırmış olacaklardı.

‘FAŞİZME KARŞI BİRLEŞİK CEPHE’ İHTİYACI

Erdoğan’ın “ne istediler de vermedik” gibi yakın tarihte ettiği sözler bu bakımdan kıymetlidir ve casuslukla suçlanan polis şefleriyle işbölümüne işaret eder.

Bu nedenle 22 Temmuz operasyonunu Ergenekon tertibi suçlarına genişletmek için mücadele etmeliyiz, kamuoyu baskısı yaratmalıyız.

Aksi takdirde F tipi çetenin beli bükülür ama Erdoğan, MİT’e taşınan operasyonel güç üzerinden diktatörlüğe uzanır.

10 Ağustos, işte bu tehlike nedeniyle çok önemli hale gelmiştir ve 11 Ağustos’tan sonra Gladyo’yla mücadele edebilmek, “faşizme karşı birleşik cephe” inşa edebilmekten geçecektir.

Mehmet Ali Güller
Aydınlık Gazetesi
25 Temmuz 2014