Archive for category Aydınlık Gazetesi Yazıları
BAŞ VAR, CUMHUR YOK
Posted by Mehmet Ali Güller in Aydınlık Gazetesi Yazıları, Politika Yazıları on 24/10/2012
Bu 29 Ekim öncesinde yaşananlar ve tartışmalar, son 10 yılda çatışma konusu yapılan iki kavramı berraklaştırıyor.
AKP Hükümeti’nin başta Cumhuriyet Bayramı olmak üzere resmi bayramların nasıl ve kimler tarafından kutlanacağına dair çıkardığı “tören ve kutlamalar yönetmeliği” anımsanacağı gibi şu gerekçeyle çıkarılmıştı: Törenleri militarizmden arındırmak!
Dolayısıyla törenler sivilleşecek, yani halk kendi bayramını kutlayacaktı!
Peki, öyle mi oluyor? İşte olmadığının göstergeleri:
AKP’NİN HALKSIZ TÖREN YÖNETMELİĞİ
1) AKP’nin yönetmeliğinde “Atatürk anıt veya büstüne mülki idare amiri, garnizon komutanı ve belediye başkanı tarafından çelenk konulur” deniliyor.
Yani militarizmden arındırılan törende asker yine çelenk koyuyor ama halk ve halkın temsilcisi olan kuruluşlar anıta yaklaşamıyor bile…
Nitekim geçen 23 Nisan’da kolluk kuvvetleri, siviller ve sivillerin kuruluşları anıta çelenk koymasın diye barikat kurmuşlardı.
2) AKP’nin yönetmeliğinde törenlerin her ayrıntısı var. Hatta anıtın neresine askerin, neresine belediye başkanının çelenk koyacağı bile saptanmış. Ama yönetmelikte halk yok.
Sadece törene katılan yetkililerin, “halkın bayramını kutladığı” söyleniyor.
Yani AKP yönetmeliğinde asker var ama sivil yok.
3) AKP’nin yönetmeliğinde Cumhuriyet Bayramı törenlerinin başı Cumhurbaşkanı. Resepsiyonu da Cumhurbaşkanı veriyor, Anıtkabir’e de Cumhurbaşkanı gidiyor. Ama ne resepsiyonda, ne Anıtkabir’de halk yok!
Yani AKP yönetmeliğinde Cumhurbaşkanı var ama cumhur, yani halk yok.
4) AKP’nin yönetmeliğinde “kurtuluş günleri” için artık “tören geçişi” yok. Ne var? Valilikçe oluşturulan komitenin belirleyeceği sergi, konferans, yarışma vs…
Yani aslında AKP’nin yönetmeliğinde “kurtuluş günü” kutlaması yok! Nitekim bu 6 Ekim’de İstanbul’un kurtuluşu kutlanmadı.
İstanbul’un fethi kutlanıyor ama İstanbul’un emperyalist işgalcilerden kurtarılması kutlanmıyor. Neden? Çünkü Cumhuriyet’e düşmanlar! Oysa İstanbul’un kurtuluşu, ikinci fethidir aslında.
5) Cumhuriyet Bayramı nedir? En basit tarifiyle Cumhur’un yani halkın bayramıdır.
Ama bu yönetmelik nedeniyle Cumhur, bayramını kutlayamıyor: Gül’ün resepsiyonuna katılamıyor, Gül’ün Anıtkabir ziyaretine katılamıyor, Atatürk anıtlarına yaklaştırılmıyor… Zaten stadyumlarda tören de yok.
Cumhur ne yapacak peki? Bayramına sahip çıkmayacak mı?
Cumhur da Cumhuriyet’in ilan edildiği yerde bayramını kutlamak istiyor. Ama Ankara Valiliği “izin vermem” diyor!
Sanki Cumhuriyetçilerin Cumhuriyet’i kutlamak için izne ihtiyacı varmış gibi… 29 Ekim’de Ankara Cumhur’un ayağa kalkmasına sahne olacak.
EN MİLİTARİST İKTİDAR
Gelelim en başta “berraklaştı” dediğimiz iki kavrama…
Uygulamalar gösteriyor ki, AKP militarizm karşıtı değil, Cumhuriyet askerine karşı!
AKP Suriye’ye sürebileceği askere evet diyor, BOP’a uygun rol üstlenecek kurmaya “çok yaşa” diyor, silah arkadaşına sahip çıkmayan komutana “var ol” diyor, topuk selamı veren komutana “aferin” diyor, Başbakan’a “sorumlu” değil de “bağlı” olan komutana “çok şükür” diyor…
AKP’nin bu karşıtlığı başka kurumlar için de geçerliydi. Örneğin ele geçirene kadar YÖK karşıtıydılar, tamamını kendileri atayana kadar tüm rektörler kara cübbeliydi, ele geçirene kadar yargıdan şikâyetçiydiler…
Sivil mi? Çoğunluğa vurgu yapan, ille de milli irade diyen, en sivil olamayacak olana, yani anayasaya bile sivil kılıfı geçiren AKP’nin sivilden ne anladığı işçi, memur ve öğrencinin hak aramasına karşı gösterdiği şiddetten bellidir.
Artık 29 Ekim’de sadece bu kesimlere değil, Cumhuriyet’ine sahip çıkan tüm halka karşı olduğunu da ortaya koymuştur.
AKP, kendisine oy verenlerin büyük çoğunluğunun da Cumhuriyet’e sahip çıktığını fark ettiğinde, kendisi için iş işten geçmiş olacaktır!
Çünkü Cumhur, Cumhuriyeti’ni yeniden inşa etmek için ayağa kalkmıştır!
Mehmet Ali Güller
Aydınlık Gazetesi
24 Ekim 2012
SURİYE’DE AKP-İSRAİL ORTAKLIĞI
Posted by Mehmet Ali Güller in Aydınlık Gazetesi Yazıları, Politika Yazıları on 23/10/2012
İsrail’in eski Ankara Büyükelçisi olan Dışişleri Bakanlığı Siyasi Direktörü Pinhas Avivi, Kudüs’te TRT üzerinden AKP’ye “Suriye’de işbirliği” çağrısı yaptı. İsrail ayrıca Mavi Marmara için “önkoşulsuz” olarak masaya oturmaya hazır olduğunu ilan etti.
Ankara, İsrail’e yanıtını, Dışişleri Bakanlığı Sözcüsü Selçuk Ünal’ın ağzından ve AA üzerinden verdi: “İsrailli yetkililerin basına beyanlar yoluyla mesaj vermeye çalışmak yerine ilişkilerin normalleşmesi için atılması beklenen adımları atmaları gerekmektedir.”
ESAD, İSRAİL’İN DÜŞMANIDIR
Tel Aviv’in çağrısı ve Ankara’nın “olumsuz” yanıtı, aslında özel anlamlar içeriyor. Şöyle ki, İsrail bu çağrıyla iki ülkenin Suriye konusunda aynı safta olduğuna işaret etmiş oldu.
Aydınlık okurları açısından şaşırtıcı olmayan bu gerçek, AKP tabanı açısından sürprizdir. Zira AKP Hükümeti, hem kendi tabanını hem de genel Türk kamuoyunu Suriye politikasına ikna edebilmek için en başında beri iki temel teze yaslandı: Birincisi Beşar Esad ile PKK’nin müttefik olduğunu, ikincisi de İsrail’in Esad’ın gitmesini istemediği ileri sürdü.
İşte bu çağrıyla İsrail ve AKP’nin Suriye konusunda karşı karşıya olmadığı, nesnel olarak yan yana oldukları resmi ağızdan doğrulanmış oldu.
Salt Suriye konusu değil elbette, Kürecik radarı ve İran karşıtı politikalar da AKP ile İsrail’i bölgede “siyasi ortak” yapıyor.
HEDEF: BÖLGEYİ TOPTAN ZAYIFLATMAK
Nitekim İsrail’in rolü saptanmaya başlandı. Hatta Suriye direndikçe ve AKP, ABD adına bölge ülkeleriyle karşı karşıya geldikçe, pek çok kesimlerde izlenen politikanın yanlışlığına dair görüşler oluşmaya ve çoğalmaya başladı.
Örneğin Ortadoğu Stratejik Araştırmalar Merkezi ORSAM Başkanı Hasan Kanbolat, artık şu tespiti yapıyor: “Oyun içinde oyun oynanıyor. Suriye olaylarının dizaynı, bölge güçlerinin topyekûn zayıflaması üzerine kurgulanmış gibi görünüyor.”
Kanbolat, AKP’nin 20 aylık Suriye politikasının sonuçlarını altı maddede saptamış. Özetleyelim:
1) “İsrail’in güvenliğini tehdit eden ana güçlerden biri olan Suriye ortadan kaldırılmaya çalışılıyor.”
2) “Türkiye, Suriye ile savaş ortamına sürüklenerek Türk ve Arap dünyası arasında I. Dünya Savaşı sırasında kopan ilişkilerin AK Parti döneminde başlayan yeniden tamir çabaları tahrip edilmeye çalışılıyor.”
3) “Türkiye’nin Suriye ile sıcak savaşa sürüklenmesi ile birlikte yalnızlaştırılan Türkiye’nin derin bir ekonomik krize girmesi, ekonomik ve siyasi kriz ile birlikte AK Parti’nin çökertilmek istenmesi üzerine güçlü varsayımlar bulunuyor.”
4) “Bölgenin iki büyük gücü olan Türkiye ve Rusya Federasyonu’nun bütün enerjisinin Suriye’ye aktarılması sağlanarak bu iki ülkenin dünya olaylarından soyutlanması sağlanıyor.”
5) “Suriye olayları ile birlikte son beş yüz yıldır en parlak dönemini yaşayan ve vizelerin karşılıklı kaldırıldığı Türk-Rus ilişkileri onarılmayacak kadar kötü bir duruma sokulmaya çalışıyor.”
6) “Suriye’den sonra Türkiye’nin de siyasi kaosa sürüklenmesi ile birlikte Türkiye ve Suriye Kürtlerinin Irak’ta olduğu gibi fiili bağımsız yapıya kavuşabileceği üzerinde duruluyor.”
Kanbolat, eksik ama düne göre çok ileri olan bu saptamalarını “Savaş lobilerinin kurgusundan kurtulmalıyız” diyerek bitiriyor. “Savaş lobisi” ile herhalde ABD ve İsrail’i kastediyordur…
AKP HEDEF DEĞİL ARAÇ
Kuşkusuz Hasan Kanbolat’ın altı maddelik sonuçları, AKP’nin süreçteki rolünü açıklayamıyor. Hatta Kanbolat, Suriye’yle birlikte AKP’nin de aslında hedef alındığını ileri sürüyor. Ve hatta Kanbolat, AKP’den bu kurguyu bozmasını da bekliyor.
Mümkün mü? AKP Suriye konusunda elbette kullanılmıştır ve kullanılmaktadır ama bu AKP’ye rağmen değildir. İktidar yapılmanın bedelidir, imzalanan ikili sözleşmelerin gereğidir.
Dolayısıyla, ABD’nin Suriye politikasının hedeflerinden birini, AKP’nin çökertilmesi olarak sunmak doğru değildir, sadece Ahmet Davutoğlu’nu altında bırakır!
AKP operasyonun hedefi değil, aracıdır! Suriye’ye savaş açacak bir AKP illaki çökecektir o ayrı elbette!
Mehmet Ali Güller
Aydınlık Gazetesi
23 Ekim 2012
EL-HASAN SUİKASTININ KODLARI
Posted by Mehmet Ali Güller in Aydınlık Gazetesi Yazıları, Politika Yazıları on 22/10/2012
Beyrut’ta düzenlenen ve Lübnan İç İstihbarat Servisi Başkanı Visam El-Hasan dâhil 8 kişinin ölümüne neden olan bombalı saldırı, tahmin edileceği gibi Suriye’ye ve Beşar Esad’a yıkılmaya çalışılıyor. Tıpkı 2005 tarihli Başbakan Refik Hariri suikastında olduğu gibi…
Lübnan Emniyet Müdürü Eşref Rifi, suikastla ilgili dört senaryo ortaya koyuyor: Yakın Doğu Haber’in Lübnan Es-Sefir gazetesinden aktardığı senaryolar şöyle:
1) “Bu suikast, Enformasyon Bakanı Mişel Semaha’nın tutuklanmasına bir yanıttır.” (Yani suikastın adresi Suriye’dir.)
2) “Bir ‘5. Kol’ faaliyeti söz konusudur ve ülkede fitne ve güvenlik sorunları çıkarılmak istenmektedir.”
3) “Bu saldırı, El-Hasan’ın İsrail casusluk şebekelerini durdurmasına bir yanıttır.”
4) “Veya bir terörist şebekesinin El-Hasan tarafından ortaya çıkarılmasının bir sonucudur.”
BÖLGEDEKİ İSTİHBARAT SAVAŞLARI
Senaryolar böyle… Gerçekten de isimler, ilişkiler ve olaylar, bölgede büyük çaplı bir istihbarat savaşına işaret ediyor. Şimdilik bir sonuca varmadan kimi olguları incelemeliyiz:
1) Visam El-Hasan, eski Başbakan Refik Hariri’nin koruma şefiydi. Ancak Visam El-Hasan, 2005 yılında öldürülen Başbakan Refik Hariri’nin suikast sırasında yanında değildi. Bu nedenle de suçlanmıştı.
El-Hassan ise konvoyda bulunmamasına şu gerekçeyi sunmuştu: “Üniversite sınavı için ders çalışmam gerekiyordu, bu nedenle izin almıştım.” Ancak ders çalışması gereken El-Hassan, o saatlerde 24 telefon görüşmesi yapmıştı!
El-Hasan’ın imdadına, Refik Hariri’nin oğlu Said Hariri yetişti! Said Hariri’nin güven ilan ettiği Visam El-Hasan, bilahare Hariri suikastını soruşturma komisyonuna başkanlık etmekle görevlendirildi.
Çok hızlı çalışan bu komisyon suikasttan Suriye’yi sorumlu tuttu. Oluşturulan baskılar neticesinde Suriye Ordusu Lübnan’dan çekildi.
2) El-Hassan, daha sonra Başbakan olan oğul Said Hariri tarafından İç İstihbarat Başkanı yapıldı. El-Hassan’ın atanması, Wikileaks’in yayımladığı belgelerde de önemli tartışma konusuydu. Lübnan siyasetinin kimi isimleri ABD Büyükelçisi Jeffrey Feltman’la temas kurarak, bu atamaya itiraz ediyorlardı.
3) Visam El-Hasan sonraki yıllarda da Suriye karşıtı bir çizgi izledi. El-Hasan, Suriye’yle iyi ilişkiler isteyen Lübnanlı siyasetçilere yönelik komploların ve bu isimlerin devre dışı bırakılmasının arkasındaki isimdi.
4) Visam El-Hasan, bombalı saldırıdan birkaç gün önce, Lübnan Emniyet Müdürü Eşref Rifi ile birlikte Almanya’ya gitmişti. İkili, Alman Güvenlik makamlarıyla çeşitli görüşmeler yapmıştı.
Ancak Eşref Rifi Berlin’den tek döndü. Çünkü El-Hassan ailesini görmek üzere Fransa’ya gitmişti. Bu nedenle Rifi, Beyrut’taki bombalı saldırıda El-Hasan’ın ölmesine şaşırdı, zira El-Hasan o saatlerde Fransa’da olmalıydı!
Lübnan İç İstihbarat Başkanı, neden Lübnan Emniyet Müdürü’ne Fransa’ya geçeceğini söylemiş ve sonra onu atlatıp ülkesine dönmüştü? Bu soru yanıt bulmalı.
5) Said Hariri, bölgede ABD’nin ve dolayısıyla Suudi Arabistan ile Katar’ın desteklediği isim olarak biliniyor.
6) El-Hassan, öldürülmesinden iki hafta önce de CIA Başkanı David Petraeus ile bir araya gelmişti. Görüşmede Lübnan’ın dizaynının ele alındığı iddia edilmiş ve görüşme bazı siyasi kesimlerce eleştirilmişti.
7) Babasının öldürülmesi suikastında El-Hasan’ı kurtaran Said Hariri, El-Hasan’ın öldürülmesinden de Beşar Esad’la birlikte Lübnan Başbakanı Necib Mikati’yi sorumlu tuttu.
8) 18 Temmuz’da Şam’daki bombalı saldırıda Hıristiyan asıllı Savunma Bakanı Korg. Davud Raşa, Cumhurbaşkanı Beşar Esad’ın yardımcısı Türkmen asıllı Korg. Hasan Türkmani, Savunma Bakan Yardımcısı General Asaf Şevket ve Milli Güvenlik Kurulu Başkanı General Hişam İhtiyar öldürülmüştü.
9) Bu patlamayla aynı günlerde, biri Türk, diğeri Arap iki önemli istihbaratçı kaybolmuştu.
10) 26 Temmuz’da ise Suudi İstihbaratının başı olan Bender Sultan’ın bir saldırıda yaralandığı ve hastanede öldüğü iddia edildi. Bender Sultan, Suudi Arabistan’ın en öne çıkan veliaht prensiydi… Dahası Bender Sultan, ABD’nin büyük yatırım yaptığı ve 1983-2005 yılları arasında da tam 22 yıl boyunca Washington Büyükelçiliği yapan bir prensti.
SUİKASTLARIN ZEMİNİ
Bölgedeki tüm bu suikastlar, kuşkusuz Ortadoğu’nun istikrarsızlık zemininden besleniyor. Dolayısıyla adresin kaynağı, istikrarsızlıktan en çok beslenendir.
Mehmet Ali Güller
Aydınlık Gazetesi
22 Ekim 2012
5 ÜLKELİ ÇÖZÜM PLATFORMU
Posted by Mehmet Ali Güller in Aydınlık Gazetesi Yazıları, Politika Yazıları on 18/10/2012
Son üç günde üç önemli ABD yetkilisi, Suriye’de “Türkiye ile birlikte çalıştıklarını” vurguladı!
Önce ABD Başkan Yardımcısı Joe Biden konuştu ve “Suriye’de Türkiye’yle el ele çalıştıklarını” söyledi.
Ardından ABD’nin Adana Konsolosluğu’na iki ay önce atanan John Espinoza konuştu. Ekspres gazetesine röportaj veren Espinoza, “Probleme en iyi çözümü bulmak için Türkiye Hükümeti ile yakın çalışıyoruz” dedi.
Son olarak da ABD’nin Ankara Büyükelçisi Francis Ricciardone, “ABD ile Türkiye’nin gizli çalışmalar yürüttüğünü” açıkladı. Ricciardone, “bu gizli çalışmanın ne kadarının açıklanacağını da AKP Hükümeti’nin bileceğini” söyleyerek topu Erdoğan’ın kucağına bıraktı.
GİZLİ ÇALIŞMA FELAKETLERİ
Uludere’de 34 yurttaşımızın yanlışlıkla bombalanması, F4 keşif uçağımızın Suriye’de NATO yemi yapılması, Akçakale kışkırtması ve Moskova’dan kalkan Suriye uçağının CIA’nın “roket taşıyor” istihbaratıyla Ankara’ya indirilmesi, bu “yakın ve gizli” çalışmanın örneklerindendir…
Ancak üç günde üç ABD’linin “Türkiye’yle birlikte çalıştıklarını” özellikle vurgulaması bize dikkat çekici geldi. Uluslararası ilişkilerde bunun bir anlamı da, “yakın çalışma” durumunun sekteye uğradığının dolaylı işaretidir. Böyle midir, göreceğiz…
ÜÇLÜ MÜZAKERE SİSTEMİ
Bir süredir yazılarımızda Türkiye ile İran’ı aynı platformda buluşturan Dörtlü Komisyon’un, Ankara’nın Suriye sahnesinden çekilebilmesine fırsat yaratacağını savunduk. Nitekim ABD’nin çok rahatsız olduğu bu platform, Suudi Arabistan üzerinden sabote edildi ve üçüncü toplantısı yapılamadı.
Ancak Bakü’de bir araya gelen Başbakan Recep Tayyip Erdoğan ile İran Cumhurbaşkanı Mahmud Ahmedinejad’ın 40 dakikalık Suriye görüşmesi, yeni bir fırsata işaret ediyor.
Nitekim Erdoğan, görüşmede “üçlü müzakere sistemi”nin ele alındığını açıkladı:
1) Birinci sistem; Türkiye-Mısır-İran. Bu sistem, Suudi Arabistan’ın olmadığı Dörtlü Komisyon platformu zaten.
2) İkinci sistem; Türkiye-Rusya-İran.
3) Üçüncü Sistem; Türkiye-Mısır-Suudi Arabistan.
Üçlü müzakere sisteminden anlaşılan, Türkiye’nin Mısır-Suudi Arabistan ikilisi ile Rusya-İran ikilisi arasında arabuluculuğa soyunduğudur. Çünkü üç sistemde de Türkiye var ancak İran, Mısır’la aynı platformda yer almasına rağmen, hem İran hem de Rusya, Suudi Arabistan’la hiç bir araya gelmiyor…
Ancak beş ülkeden oluşan üç sistemin tamamen bölge ülkelerinden oluşması çok önemlidir.
AKP-ÖSO İLİŞKİLERİ
Erdoğan bu “üçlü müzakere sistemi”ni açıkladığı basın toplantısında, Ankara ile Tahran’ın bir başka konuda da mutabık olduğunu müjdeliyordu. BM ve Arap Birliği Özel Temsilcisi Lakhdar Brahimi’nin “kurban bayramında ateşkes önerisi” yapması, her iki ülke tarafından memnuniyetle karşılanmıştı.
Ancak aynı saatlerde Özgür Suriye Ordusu’nun Brahimi’nin çağrısına olumsuz yanıt vermesi, Ankara-ÖSO ilişkilerinin geldiği yer açısından not edilmelidir.
AKP-ÖSO ilişkisinin durumunu anlamak için, son iki haftada gerçekleşen şu olgulara da bakmalıyız:
ÖSO karargâhını sınır dışına taşımak zorunda kaldı.
Türk polisi özel evlerde kalan Suriyeli muhaliflere “ya kamplara geçin ya da Suriye’ye dönün” baskısı yaptı.
Daha önce “tampon bölge”nin barajı ilan edilen mülteci sayısı 100 bini geçti ama AKP medyasında nedense pek ilgi görmedi.
RUSYA VE İRAN’IN JESTLERİ
Hepsinden önemlisi ise Ahmedinejad’ın Bakü’de Erdoğan’a “Akçakale’de haklıydınız” demesi ve Rusya’nın indirilen uçak konusunu fazla büyütmemesidir.
AKP medyasında “jest” olarak selamlanan bu iki gelişme, anlaşılan o ki, Türkiye’nin “beşli çözüm platformu”na evet demesine, Rusya ve İran’ın verdiği olumlu karşılıktır.
Bakalım ABD’nin karşı hamlesi ne olacak?
Mehmet Ali Güller
Aydınlık Gazetesi
18 Ekim 2012
TBMM’DE FEDERASYON ORTAKLIĞI
Posted by Mehmet Ali Güller in Aydınlık Gazetesi Yazıları, Politika Yazıları on 17/10/2012
AKP Kongresi’nin baş konuğu ve Başbakan Erdoğan’ın siyasi ortağı Mesud Barzani, “PKK’nin kayıtsız şartsız silah bırakması talebi mantıklı değil” diyerek Ankara’ya itiraz ediyor. (BBC Farsça, 16 Ekim 2012)
Barzani, Erdoğan’a bu talep yerine şu üç şeyi yapmasını öneriyor:
1) Ankara, Abdullah Öcalan’ın şartlarını düzeltmeli!
2) PKK ve Türkiye çatışmaları durdurmalı!
3) Ankara, Öcalan ve PKK’yle masaya oturmalı!
Barzani yetinmiyor, Ankara ile PKK arasında hem arabulucu olabileceklerini hem de görüşmeye ev sahipliği yapabileceklerini söylüyor. Yakışır…
‘TÜRKİYE 25 EYALETE BÖLÜNSÜN’
BDP de, son kongresinde müzakere masasından çıkarılması gereken hedefi ilan etmişti.
BDP Eşbaşkanı Selahattin Demirtaş Türkiye için istedikleri yeni idari yapıyı şöyle tarif etmişti: “Biz 20-25 bölgeden oluşmuş özerk yönetim bölgeleri istiyoruz.”
Başbakan Erdoğan’ın “Diyarbakır’ı ABD’nin BOP’u içinde bir merkez yapma” hedefi, Demirtaş’ın ilan ettiği bu “eyalet sistemi”nin hayata geçmesine bağlı…
Kuşkusuz bu da, AKP ve BDP’nin, üstelik yanlarına CHP ve MHP’yi de alarak yeni anayasayı çıkarmalarından ve başkanlık sistemini onaylamalarından geçiyor…
AKP ile PKK’nin masaya oturtulmaları, bu hedefler içindir.
AKP’NİN BÖLÜNME YASALARI
Erdoğan’a daha 1993 yılında söyletilen şu sözler, işte bugünler içindir: “Değişim süreci içerisinde eğer, ülke içinde yaşayan bazı gruplar, insanlar, milli yapı içerisinde kalmak istemezlerse, bu durumda belki eyaletler sistemi benzeri bir şey olabilir.” (Metin Sever, Cem Dizdar, 2. Cumhuriyet Tartışmaları, Başak Yayınları)
1) BM İkiz Sözleşmeleri işte bu yeni Türkiye için Ankara’ya kabul ettirildi ve TBMM’den geçirildi!
2) AKP, “bölgelerdeki iktidar odaklarına yerel hükümetler kurabilsinler” diye, 15 Temmuz 2004’te Kamu Yönetimi Temel Kanunu’nu TBMM’den çıkarttı!
3) AKP, Türkiye 12 eyalete bölünsün diye, 26 Ocak 2006’da Kalkınma Ajansları Yasası’nı TBMM’den geçirtti!
Ancak Kamu Yönetimi Temel Kanunu da, Kalkınma Ajansları Kanunu da dönemin Cumhurbaşkanı Ahmet Necdet Sezer’e takıldı.
BARZANİ-DAKA GÖRÜŞMESİ
AKP, Abdullah Gül’ün Cumhurbaşkanlığı döneminde bu yasaları çıkarttı ve artık Türkiye’de 25 Kalkınma Ajansı var…
Bu ajanslar şimdilik Kalkınma Bakanlığı’nın sorumluluğunda…
Şimdilik diyoruz zira bu 25 Kalkınma Ajansı’ndan örneğin Doğu Anadolu Kalkınma Ajansı DAKA, kendi başına Mesud Barzani’yle görüşüp yeni sınır kapısı müzakeresi yapmaya başladı bile!
AYNI PROJEYE FARKLI İSİMLER
Türkiye adım adım milli devlet olmaktan çıkarılmaya ve eyaletlerden oluşmuş federatif bir yapıya götürülüyor…
İlginçler, TBMM’deki “kavgalı” her dört parti de, bu ABD projesinde ortaklık yapabiliyorlar:
1) Selahattin Demirtaş’ın 25 eyaleti ile Erdoğan’ın 25 Kalkınma Ajansı aynı şeydir!
2) PKK’nin demokratik özerkliği ile AKP ve MHP’nin oylarıyla çıkan yeni Büyükşehirler Yasası aynı şeydir!
3) CHP’nin Sosyalist Entertasyonlist’te altına imza attığı, ayrıca uzun zamandır üstündeki çekincenin kaldırılmasını istediği Avrupa Konseyi Yerel Yönetimler Özerklik şartı da aynı şeydir!
Mehmet Ali Güller
Aydınlık Gazetesi
17 Ekim 2012
PEYGAMBER’İN MESCİDİ DAHA ÇOK CEMEVİ GİBİYDİ
Posted by Mehmet Ali Güller in Aydınlık Gazetesi Yazıları, Politika Yazıları on 15/10/2012
Hafta sonu 9. Kaş Kitap Şenliği nedeniyle Antalya’nın ilçesi Kaş’taydım. Kaş’ın güzel insanlarına “Suriye ve Türk Dış Politikası” başlıklı bir konferans verdim. Canan Erdoğan’ın koordinatörlüğünde yürütülen ve pek çok kuruluşun destek verdiği 10 günlük şenliğin son üç gününde, bizim dışımızda İhsan Eliaçık ve Mervan Yanardağ vardı. Her iki konferansı da izledim.
MÜSLÜMAN’IN EKSENİ
İhsan Eliaçık’a göre bir insanın gerçekten Müslüman olup olmadığı şu üç eksen üzerinden anlaşılabilir: Mülk, adalet ve velayet.
İhsan Eliaçık, kelime-i şahadetin eksik söylendiğini, bilinen ifadenin önündeki “Lehül mülkü” yani “mülk Allah’ındır” ifadesinin söylenmediğini belirtiyor. Aydınlık okurları anımsamıştır; Eren Erdem de daha önce bu konuyu gündeme getirmişti.
Eliaçık, özel mülkün olamayacağını, çünkü tüm mülkün Allah’a ait olduğunu belirtiyor. Hoca’ya göre maddenin yaratıcısı Allah’tır, insan ise sadece maddeyi işleyebilir. İşte o işleme durumu alın teridir, emektir; insanın “sahip” olabilecekleri bunlardır.
İhsan Hoca, ardından adalet ve velayet eksenlerini de dinleyicilere aktardı. İlgiyle izlenen konferansın ardından görüldü ki, kendisini İslamcı parti olarak sunan ve muhafazakar demokrat olarak niteleyen AKP iktidarı, her üç eksene göre de sınıfta kalıyordu!
TÜRKÇE KURAN
Konferansın ardında gelen çok sayıda soruya, İhsan Eliaçık çarpıcı yorumlarla yanıt verdi. Örneğin Türkçe dua konusunda ilginç bir olay anlattı…
Eliaçık ölen bir arkadaşının cenazesinde Yasin’i mezara değil, mezarın etrafındakilere okumuş. Hoca’ya göre ölen artık duayı duymayacak, dua o nedenle mezarın etrafındakileri ilgilendirir. Ancak Hoca Yasin’i Arapça değil Türkçe okumuş, insanlar anlasın diye.
Bitirip gitmeye hazırlanınca cenazenin sahipleri itiraz etmiş, “Yasin okumadan nereye” diye kızmışlar.
CAMİLER NASIL BOZULDU?
Hoca’nın günümüz Camilerine de itirazı var. Nedeni önemli…
Hoca, Salat’ın120 yerde yardımlaşma ve dayanışma, 10 yerde ise namaz anlamında olmak üzere Kuran’da 130 yerde geçtiğini söylüyor. Dolayısıyla Hoca, Camilerde hem ibadetin hem de sosyal dayanışmanın olması gerektiğini, Peygamber’in mescidinin tam da böyle olduğunu belirtiyor.
Oysa Hoca, günümüz Camilerinde insanların sadece namaz kıldığını, yan yana duranların bırakın paylaşıp dayanışmayı, hiç konuşmadıklarını söylüyor. Çünkü Camileri, toplanma yerinden çıkarıp, tapınma yerine çevirdiler.
YÜZDE 70 CEMEVİ, YÜZDE 30 CAMİ
İhsan Eliaçık’ın en çarpıcı sözleri ise “Peygamber’in mescidinin, yüzde 70 Cemevi’ne, yüzde 30 Cami’ye benzediğini” söylemesi oldu…
Hoca Cemevi’nde sohbetin, cemin, deyişlerin, kadın ve erkeklerin yan yana olmasını, Salat’ın Kuran’da daha çok geçen dayanışma anlamında görüyor; bu nedenle de Peygamber’in mescidinin, Cami’den çok Cemevi’ne benzediğini belirtiyor.
BİR HIRKA, BİR LOKMA
Konferansın ardından İhsan Eliaçık ve Merdan Yanardağ ile birlikte, şenlik kapsamında yapılan Dolunay Platformu’nun şiir ve türkü etkinliğine katıldık.
Konu türkü olunca, İhsan Eliaçık mülk konusuna Neşet Ertaş’tan örnek verdi; Ertaş’ın ölümünün ardından bu köşede de yayınladığımız şu sözlerini anımsattı: “Bugün son ekmeğini yiyip ölmeli, artan bir şey kalmamalı. Eğer ben öldüğümde bir çuval unum kalmışsa, ben suç işledim demektir.”
Halk ozanı Neşet Ertaş, “bir hırka, bir lokma” diyerek yaşayabilenler mertebesine ulaşmıştı…
KANLI PAZAR’DAN 1 MAYIS’A
İhsan Eliaçık ve arkadaşları biliyorsunuz geçen 1 Mayıs’ta Taksim’e çıkmışlardı… Bu konuyu konuşurken, Hoca İslamcılarımızın tarihi açısından çok önemli bir şey aktardı:
İhsan Hoca ve arkadaşları Fatih Cami’sinde namazlarını kılmışlar ve Hoca şöyle seslenmiş insanlara: “Namazımızı kıldık, şimdi tıpkı 40 yıl önce olduğu gibi yine Taksim’e yürüyeceğiz… Ama bu sefer şu farkla… 40 yıl önce buradan çıkıp 6. Filo’ya karşı olan Deniz Gezmiş ve arkadaşlarına saldırmışlardı… Biz ise Deniz Gezmiş’in fotoğraflarını taşıyanlarla yan yana durmaya gideceğiz.”
Mehmet Ali Güller
Aydınlık Gazetesi
15 Ekim 2012
ABD’NİN SON KALESİ DE DÜŞECEK
Posted by Mehmet Ali Güller in Aydınlık Gazetesi Yazıları, Politika Yazıları on 14/10/2012
Atatürk Türkiye’sinin dış politikası “bölge merkezli dış politika”, felsefesi de “yurtta barış, dünyada barış”dı. Cumhuriyet Türkiye’sinin güvenliğinin dayanağı, bölge merkezli dış politika gereği inşa ettiği bölgesel birliklerdi.
1950’lerde başlayan NATO süreciyle bağımsız dış politika rafa kaldırıldı ve yerine ABD’nin bölgesel çıkarlarına uyum kondu. Türkiye artık NATO’nun Güneydoğu kanadı olarak SSCB’nin çevrelenmesinde bir ABD aracı olarak değerlendirilecekti.
ABD’NİN 28 ŞUBAT’A İKİ YANITI
Bu süreç SSCB’nin çökmesinin ardından inişler ve çıkışlarla bugüne geldi.
ABD Türkiye’yi yeni dönemde, çıkarlarına uygun bir askeri aygıt olarak değerlendirmek istiyordu.
Türkiye ise özellikle 28 Şubat sürecinde milli bir dış politika izlemeye çalışıyor ve “bölge merkezli dış politika”ya dönme hamleleri yapıyordu.
ABD’nin bu hamlelere iki yanıtı oldu:
1) ABD Türkiye’yi AB kapısına bağladı. Böylece hem Türkiye’nin Avrasya’ya yönelmesini engelleyecek, hem de 28 Şubat sürecinde hizadan çıktığını saptadığı Türk Ordusu’nun etkinliğini “AB hedefine çıpalanmış” bir strateji üzerinden sınırlandıracaktı.
ABD Başkanı Bill Clinton bu yeni dönemi ve Türkiye’ye verdikleri rolü, üstelik TBMM’de yaptığı konuşmada, “Avrasya’ya açılan kapı” şeklinde tanımlıyordu.
2) ABD, 2001’de Türk Ordusu’na yaptığı bir darbeyle AKP Hükümeti’ne zemin yarattı ve Erdoğan-Gül iktidarına “Küresel gücün bölgesel düzen kurucuları” rolünü verdi.
AKP Hükümeti, ABD’nin bölgesel çıkarlarının uygulayıcısı olacaktı. “BOP eşbaşkanlığı” bu görevi uygulayacak icra makamıydı.
TEMEL GÖREV: DİYARBAKIR BAŞKENT
AKP Hükümeti’ne, Başbakan Erdoğan’ın 2004’de ifade ettiği “Diyarbakır’ı merkez yapma” temel görevi verildi. Tüm görevler bu asıl görev içindi.
Bu görev şöyle icra edilecekti: Irak’ın kuzeyindeki yapı Türkiye tarafından himaye edilecek, ardından Suriye’nin kuzeyinden Akdeniz’e açılacak, son olarak da Türkiye’nin güneydoğusuyla birleştirerek bir Türk-Kürt federasyonu kurulacaktı.
Nihayet “Büyük Kürdistan” bu federasyondan kopacak ve ikinci İsrail olarak Washington stratejisinin sıçrama tahtasına dönüşecekti. Küçülen Türkiye de, ABD’nin üçüncü İsrail’i olmaya mahkûm edilecekti.
SÜREN ALT GÖREVLER
İşte AKP’nin Suriye’ye önce İran’dan koparmak adına yakınlaşması, ardından kuzeyini Irak’taki “çekirdek Kürt otonomisine” katmak üzere savaş açması bu görevi gereğidir.
AKP’nin İsrail’in güvenliği için Kürecik radarını kurması ve İran’ı doğrudan hedef alması bu görevi gereğidir.
AKP’nin İran’ın bölgesel liderliğine engel olmak ve Araplara liderlik yapabilmek üzere İsrail karşıtlığına soyunması bu görevi gereğidir.
AKP’nin Maliki düşnalığı, yani Bağdat karşıtlığı, Allavi-Haşimi-Barzani üçlüsüne dayanarak darbeye soyunması, Erbil’i Bağdat’tan koparmaya çalışması bu görevi gereğidir.
AKP’nin PKK’yle sayısız kez masaya oturması, müzakere yapması bu görevi gereğidir.
Ve hepsinden önemlisi bu sürece direnecek milli kuvvetleri Ergenekon tertipleriyle tasfiye etmeye çalışmak ve Türk Ordusu’nu bu operasyonlarla ABD planlarına razı etmek bu görevi gereğidir.
TERSİNE SÜREÇ İŞLİYOR
ABD Türkiye’ye 2001 darbesini yaptıktan sonra Afganistan’ı ve Irak’ı işgal etti; Gürcistan, Ukrayna ve Kırgızistan’da da turuncu darbeler yaptı.
Ancak 2004’te Irak’ın büyüyen direnişi, 2006’da Hizbullah’ın İsrail’e attığı tokat ve 2008’de Rusya’nın Gürcistan’a haddini bildirmesi, ABD için tersine bir süreci başlatmış oldu. Üstelik ABD büyük bir ekonomik krize giriyor ve her şeyden önemlisi Çin’in artan gücüyle dünyanın ekseni Batı’dan Doğu’ya kayıyordu…
ABD Irak’tan çekilmek zorunda kaldı, Kırgızistan ve Ukrayna’daki iktidarlarını kaybetti, son olarak Gürcistan’ı da yitirdi.
Geriye ne mi kaldı? Afganistan ve Türkiye…
2014’te Afganistan’dan çekileceğini ilan etti bile zaten!
Sırada Türkiye var!
Mehmet Ali Güller
Aydınlık Gazetesi
14 Ekim 2012
Mehmet Ali Güller 